Leopold Berkiewicz
Leopold Berkiewicz (ur. 15 (27) grudnia[1] 1828 w Siedlcach, zm. w 1898 w Petersburguu) – syn Tomasza, lekarza; polski astronom, badacz planetoid Niobe i Junony[1]
Ukończył gimnazjum w Lublinie, a potem studia matematyczne na Uniwerystecie Petersburskim w 1849 roku[1]. Od 1851 roku był asystentem w Obserwatorium Astronomicznym w Warszawie, pracując także jako nauczyciel fizyki i chemii w szkole rabinackiej. W latach następnych pracował jako nauczyciel w szkole powiatowej, a od 1857 roku w gimnazjum gubernialnym warszawskim. W tym okresie studiował również metrologię i jednocześnie współpracował z wydawnictwem Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda.
Po 1860 roku wyjechał do Petersburga, wkrótce potem zaś wyjechał uzupełnić wiedzę do Niemc. W 1865 roku uzyskał na Uniwersytecie Petersburskim tytuł magistra astronomii za pracę dotyczącą perturbacji planetoidy Junony. Został mianowany docentem uniwersytetu w Odessie i wykładowcą astronomii i geometrii analitycznej. W 1868 roku otrzymał tytuł doktora za pracę "Badania ruchu planety Junony".
W 1869 roku został profesorem zwyczajnym. Na skutek konfliktów w senacie uniwersytetu stracił pracę. W 1891 roku został wybrany członkiem Rosyjskiego Towarzystwa Astronomicznego.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Kijas A., 2000: Polacy w Rosji od XVII wieku do 1917 roku. Inst. Wydawniczy PAX, Wydawnictwo Poznańskie. ISBN 83-211-1340-0
[edytuj] Bibliografia
- Siedlce 1448-1995 pod red. Edwarda Kospath-Pawłowskiego i Teresy Włodarczyk, Siedlce 1996
[edytuj] Literatura uzupełniająca
- Lucjan Orkisz, w: Polski Słownik Biograficzny. T. 1. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1935, s. 453–454. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 8304034840
