Leopold Godowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Leopold Godowski
LeopoldGodowsky55.jpg
Leopold Godowski
Data i miejsce urodzenia 13 lutego 1870 Żośle
Data i miejsce śmierci 21 listopada 1938 Nowy Jork
Narodowość polska
Dziedzina sztuki muzyka
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Leopold Godowski (ur. 13 lutego 1870 w Żoślach, zm. 21 listopada 1938 w Nowym Jorku) – polski pianista, kompozytor i pedagog.

Debiutował w wieku 9 lat w Wilnie, następnie odbył tournée po Polsce, Rosji i Niemczech. W 1884 podjął studia u E. Rudolffa w Berlinie oraz Saint-Saënsa w Paryżu (1887-1890). W 1890 wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował jako pedagog w Filadelfii i Chicago. Po występie w Berlinie w grudniu 1900, gdzie odniósł olbrzymi sukces został obwołany jednym z największych współczesnych pianistów i następcą Liszta; otrzymał tam klasę fortepianu. W 1909 został powołany na kierownika klasy mistrzowskiej w Akademii der Tonkunst w Wiedniu. W marcu 1911 występował w Polsce, w 1914 opuścił Europę i ponownie zamieszkał w USA. Koncertował w Ameryce Południowej i Azji a po wojnie w Europie. W 1926 wystąpił ponownie w Polsce.

25 kwietnia 1930 uległ paraliżowi, który uniemożliwił mu dalszą karierę pianistyczną. Zmarł 21 listopada 1938 w Nowym Jorku.

Godowski przeszedł do historii także jako autor wirtuozowskich transkrypcji i parafraz koncertowych. Najsłynniejsze z nich to Studia na tle Etiud Chopina, trzy Metamorfozy symfoniczne na tematy Walców Jana Straussa oraz seria Renaissance oparta na utworach francuskich klawesynistów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]