Leopold Wilhelm Habsburg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Leopold Wilhelm Habsburg (ur. 5 stycznia 1614 r. w Wiener Neustadt, zm. 20 listopada 1662 r. w Wiedniu) – drugi syn cesarza rzymsko-niemieckiego Ferdynanda II Habsburga i cesarzowej Anny Marii Bawarskiej, córki księcia Bawarii - Wilhelma V z dynastii Wittelsbachów. Młodszy brat cesarza Ferdynanda III.

W 1627 r. został mianowany biskupem Halberstadt. Członek zakonu krzyżackiego, w 1641 r. objął godność wielkiego mistrza. W 1647 r. został mianowany przez króla Hiszpanii i Portugalii - Filipa IV Habsburga, namiestnikiem hiszpańskich Niderlandów. Jego głównym zadaniem była obrona posiadłości hiszpańskich w Niderlandach i zachodnich Niemczech.

W 1638 r. Leopold Wilhelm został przez brata mianowany dowódcą w ofensywie przeciw wojskom szwedzkim generała Johanna Banéra i został pokonany w bitwie pod Chemnitz w kwietniu 1638.

Latem 1648 r., kiedy sytuacja była zdecydowanie niekorzystna dla Hiszpanii i cesarza, Filip IV rozkazał Leopoldowi Wilhelmowi dokonać ataku na francuskie Artois. Akcja zakończyła się klęską Hiszpanów w bitwie pod Lens 19 sierpnia 1648. W 1650 r. Leopold Wilhelm powrócił do Artois, wykorzystując zamęt we Francji związany z Frondą. Próba zdobycia fortecy Guise nie powiodła się, więc arcyksiążę szybko wycofał się. W 1652 r. Leopold Wilhelm zdobył kilka twierdz w północnej Francji.

W 1656 r. objął po Karolu Ferdynandzie Wazie biskupstwo wrocławskie.