Lep na muchy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy środka przeciw owadom. Zobacz też: Lep na muchy (film)thriller, oryginalny tytuł "Flypaper" - reż. Klaus Hoch, 1997.
Lep na muchy zwisający spod sufitu

Lep na muchy – środek służący do zwalczania owadów latających, w szczególności much; rodzaj pułapki sporządzonej najczęściej z paska papieru szerokości paru (np. 5) centymetrów i długości kilkudziesięciu (np. 50) centymetrów obustronnie pokrytego warstwą kleju. Pasek taki podwiesza się we wnętrzu pomieszczenia, często pod zwisającą w nim lampą, gdzie często gromadzą się latające muchy.

Receptura kleju pokrywającego papier jest tak dobrana, by miał on dostatecznie dużą lepkość w szerokim zakresie temperatur spotykanych we wnętrzach, a często także by wabił muchy do tego, by przysiadały na jego powierzchni. Mucha, która przysiądzie na lepie, najczęściej nie jest w stanie pokonać lepkości kleju i ginie z głodu i wyczerpania przyklejona do papieru. Lep na muchy można sporządzić także sposobem domowym wykorzystując klej sporządzony na bazie syropu klonowego, miodu[1] lub roztworu cukru. Spotykane w handlu lepy na muchy mogą prócz kleju i substancji wabiących zawierać również truciznę przyspieszającą uśmiercenie złapanych na lep owadów.

Pasek lepkiego papieru przed użyciem może być albo zwinięty w rolkę, albo poskładany "w harmonijkę" i w tej postaci zapakowany do pudełka, co umożliwia transport i dystrybucję bez obawy przedwczesnego wyschnięcia kleju, uszkodzenia lub nieoczekiwanego sklejenia się z innymi przedmiotami. Pudełko to najczęściej - po rozwinięciu i powieszeniu lepa - pozostawia się wiszące na jego końcu, co z jednej strony obciąża koniec paska i w ten sposób zapobiega samoistnemu zwinięciu się i ponownemu sklejeniu papieru (np. pod wpływem podmuchów i ruchów powietrza), a z drugiej strony także czyni lep lepiej widocznym, co ułatwia jego dostrzeżenie przez znajdujących się w pomieszczeniu ludzi i zmniejsza prawdopodobieństwo przyklejenia do lepa twarzy lub włosów, jeśli wisi na tyle nisko.

Użycie lepów na muchy jest tanim i skutecznym sposobem na zmniejszenie ilości owadów krążących we wnętrzach mieszkań i pomieszczeń gospodarczych, ale ich istotną wadą jest nieestetyczny wygląd, zwłaszcza po pewnym czasie, gdy zwisają oblepione dziesiątkami albo nawet setkami martwych owadów. Dlatego stosowanie ich ogranicza się raczej do pomieszczeń mniej reprezentacyjnych.

Inną odmianą lepa na muchy jest pokryty klejem sznurek[2] spełniający identyczną funkcję, co pasek papieru.

Przypisy

  1. jedna z niemieckich nazw tej pułapki brzmi Honigstreifen, czyli "miodowy pasek"
  2. Fly catching device - patent USA nr 0601183 z 22.3.1898

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]