Lepiarkowate
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Lepiarkowate | |
| Colletidae | |
| Lepeletier, 1841 | |
 Colletes daviesanus |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Podtyp | tchawkowce |
| Gromada | owady |
| Rząd | błonkoskrzydłe |
| Podrząd | trzonkówki (grupa żądłówki) |
| Nadrodzina | pszczoły |
| Rodzina | lepiarkowate |
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Lepiarkowate (Colletidae) - rodzina z nadrodziny pszczół (Apoidae), do której należy pięć podrodzin, ok. 54 rodzaje i ok. 2000 gatunków. W Polsce stwierdzono występowanie 35 przedstawicieli tej rodziny. Najwięcej z nich żyje na kontynencie australijskim. W strefie umiarkowanej półkuli północnej występują tylko 2 rodzaje: lepiarki (Colletes) i samotki (Hylaeus).
Charakterystyka rodziny lepiarkowatych [edytuj]
Lepiarkowate to najbardziej prymitywne pszczoły obejmujące rodzaje o wielkości od kilku do ok. 15 mm. Gnieżdżą się w ziemi lub pustych łodygach roślin. Ich języczek jest krótki (do 4 mm) i szeroki, na końcu rozdwojony. Nie posiadają aparatu do przenoszenia pyłku, zjadają go w locie i transportują w wolu. Niektóre rodzaje lepiarkowatych odznaczają się brakiem owłosienia.
Podrodziny i rodzaje [edytuj]
- Colletinae
- Hylaeinae
- samotki (Hylaeus = Prosopis)
- Diphaglossinae
- Euryglossinae
- Xeromelissinae
