Lepton (mechanika kwantowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Leptony (z gr. λεπτός leptós - lekki, drobny, cienki)[1] − grupa 12 cząstek elementarnych (6 cząstek i 6 antycząstek). Zaliczają się do niej: elektron, mion, taon, neutrino elektronowe, neutrino mionowe, neutrino taonowe oraz odpowiadające im antycząstki: pozyton (antyelektron), antymion, antytaon i antyneutrina. Ostatnim odkrytym leptonem jest neutrino taonowe, odkryte w 2000 roku.

Wszystkie leptony, z wyjątkiem neutrin i antyneutrin, posiadają ładunek elektryczny ujemny (dla cząstek, np. elektronów) lub dodatni (dla antycząstek, np. pozytonów). Natomiast neutrina i antyneutrina posiadają ładunek elektryczny zerowy.

Leptony posiadają dwie specyficzne liczby kwantowe:

  • liczbę leptonową +1 dla leptonów i -1 dla antyleptonów - liczba ta jest zawsze zachowana
  • liczbę zapachową - elektrony i neutrina elektronowe mają „zapach” elektronowy dodatni, natomiast pozytony i antyneutrina elektronowe − ujemny, itd.

Liczba zapachowa nie jest zachowana w oscylacjach neutrin. Leptony podlegają oddziaływaniom słabym.

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło lepton w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Władysław Kopaliński: LEPTO; lepta; leptosomatyk. W: Słownik Wyrazów Obcych [on-line]. [dostęp 2014-05-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]