Lesbijka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Symbol lesbijek.
Para lesbijek trzymających się za ręce.

Lesbijkakobieta o orientacji homoseksualnej. Określenie pochodzi od greckiej wyspy Lesbos, gdzie żyła poetka Safona, której przypisuje się uwielbienie dziewcząt.

W obecnej polszczyźnie rzeczownik lesbijka ma wydźwięk neutralny i jest akceptowany w środowisku samych lesbijek, w odróżnieniu od językowo niezręcznego i mającego charakter kliniczny określenia homoseksualistka[1].

Również w krajach anglojęzycznych społeczność osób homoseksualnych preferuje określenia lesbian i gay uznając przy tym rzeczownik homosexual za termin nieodpowiedni lub wręcz obraźliwy w zastosowaniach innych niż opracowania naukowe[2].

Współcześnie społeczność lesbijek, gejów, transseksualistów i osób biseksualnych określana jest skrótowcem LGBT.

Erotyka lesbijska w sztuce[edytuj | edytuj kod]

W kulturze europejskiej najstarszymi zachowanymi do naszych czasów dziełami sztuki odnoszącymi się do miłości lesbijskiej są freski Thermae suburbanae z rzymskiego miasta Pompeje. W czasach późniejszych przedstawienia tego typu były obłożone tabu, najprawdopodobniej ze względu na negatywny stosunek tradycji chrześcijańskiej do homoseksualizmu. W okresie odrodzenia się zainteresowania kulturą i mitologią antyku temat miłości lesbijskiej (i homoseksualnej w ogóle) i motywy mające związany z nią podtekst zaczynają pojawiać się u wielkich mistrzów malarstwa europejskiego takich jak François Boucher, William Turner, Jean-Auguste-Dominique Ingres (Łaźnia turecka), Gustave Courbet, Henri de Toulouse-Lautrec[3][4], Gustav Klimt[5], Egon Schiele[5], Christian Schad[6], Albert Marquet[potrzebne źródło], Balthus[potrzebne źródło] i Leonor Fini[potrzebne źródło].

Zmysłowy i bardziej dosłowny sposób przedstawiania miłości lesbijskiej znajdujemy u takich artystów ilustratorów jak Édouard-Henri Avril[potrzebne źródło], Franz von Bayros[potrzebne źródło], Martin van Maële[potrzebne źródło], Rojan[7], Gerda Wegener[potrzebne źródło], Vala Moro[potrzebne źródło] i Tom Poulton[potrzebne źródło].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Płeć i mniejszości seksualne. Grupa Edukatorów Seksualnych "Ponton". [dostęp 4 grudnia 2013].
  2. OFFENSIVE TERMS TO AVOID (ang.). GLAAD. [dostęp 4 grudnia 2010].
  3. Keerthi Shetty: From Embrace to Embarrassment: Toulouse-Lautrec’s Uneasiness with Lesbians “Coming Out” (ang.). [dostęp 4 grudnia 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 maja 2011)].
  4. «The Love that Dare not Speak its Name: The Visual Representation of Female Homoerotics in Nineteenth-Century France» by Sophie Dynbort, Concordia Undergraduate Journal of Art History #1, June 2005.
  5. 5,0 5,1 Isle of Lesbos: Classical Art by Artist
  6. «Lewd Awakening: Rediscovering a German Connoisseur of Sex» by Jerry Saltz, Village Voice, May 23, 2003.
  7. le bibliomane moderne : Rojan, un artiste illustrateur à double facette [1]