Leszczynowiec kłosowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leszczynowiec kłosowy
Corylopsis spicata a1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd skalnicowce
Rodzina oczarowate
Rodzaj leszczynowiec
Nazwa systematyczna
Corylopsis spicata Siebold et. Zucc.
Fl. jap. 1:47, t. 19. 1836
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Kwiatostany

Leszczynowiec kłosowy, l. kłosowaty (Corylopsis spicata) – gatunek rośliny z rodziny oczarowatych. Pochodzi z Japonii (z wyspy Sikoku)[2]. Do Europy został sprowadzony w 1856, w Polsce jest uprawiany od 1932.

Morfologia

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Dekoracyjny krzew liściasty o szerokim pokroju, zrzucający liście przez zimą. W swojej ojczyźnie osiąga wysokość do 3 m, uprawiany w Polsce osiąga nieco mniejsze rozmiary.
Liście
Jajowate, o długości do 10 cm, podobne do liści leszczyny. Są nagie od góry, od spodu gęsto owłosione miękkimi włoskami, za młodu czerwonawe. Wyrastają na ogruczolonym ogonku o długości do 2,5 cm. Brzegi blaszki zatokowo piłkowane z wyrostkami.
Kwiaty
Jasnożółte, o długości do 1 cm, dzwonkowate, zebrane po 7–10 (12) w kłosy na szczytach pędów. Długość kłosów 2–4 (6) cm. Podsadki wcześnie odpadają. Płatki korony łopatkowate, działki kielicha cienkie, o długości 3-4 mm, nitki pręcików czerwonawe, pylniki o kolorze od różowego do żółtobrązowego. Roślina miododajna. Okres kwitnienia od marca do kwietnia, przed rozwojem liści. Kwiaty podczas kwitnienia pachną.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest czasami uprawiany jako roślina ozdobna, w Polsce rzadko, głównie w ogrodach botanicznych. Nie jest całkowicie odporny na mróz: wiosną czasami przemarzają mu młode pędy, dlatego też należy go sadzić w miejscach osłoniętych. W zależności od miejsca pochodzenia sadzonki, jego odporność na mróz wynosi od –18 °C do –29 °C. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-26].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2009-03-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Szkółkarstwo. Leszczynowiec. [dostęp 2009-05-21].
  2. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.