Leszek Kajzer
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Leszek (Lech) Jerzy Kajzer (ur. 11 sierpnia 1944 w Milanówku) – profesor archeologii, specjalista w dziedzinie budownictwa i architektury obronnej i rezydencjonalnej na ziemiach polskich w okresie średniowiecza i nowożytności. Przez wiele lat dyrektor Instytutu Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego. Kierownik Katedry Archeologii Historycznej na Uniwersytecie Łódzkim. Autor wielu publikacji o polskich zamkach i dworach.
[edytuj] Wybrane publikacje
- Zamki i społeczeństwo Łódź 1993
- Wstęp do archeologii historycznej w Polsce Łódź 1996
- Zamki i dwory obronne w Polsce centralnej DiG, Warszawa 2004
- Dwory w Polsce. Od średniowiecza do współczesności DiG, Warszawa 2010
- Uzbrojenie i ubiór rycerski w średniowiecznej Małopolsce Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1976
jako współautor:
- Leksykon zamków w Polsce (także: Jan Salm, Stanisław Kołodziejski)
- Nie tylko zamki 2005, Wydawnictwo Politechniki Wrocławskiej
- Zamek w Lubawie
- Zamek w Radzikach Dużych na Ziemi Dobrzyńskiej, Rypin 2009
- Początki architektury sakralnej w Polsce Centralnej, część I, Łódź 2009
[edytuj] Źródła
- Leszek Kajzer w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)
- Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, tom II: H–Ł (redaktor naukowy Janusz Kapuścik), Warszawa 1999, s. 242 (z fotografią)
