Leszno (stacja kolejowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Leszno[1]
Budynek nowego dworca kolejowego
Budynek nowego dworca kolejowego
Państwo  Polska
Miejscowość Leszno
Dzielnica/osiedle Centrum
Zarządca Dworzec Polski S.A.
Oznaczenie stacji Kurs'90: 100
Data otwarcia 1856 (stary budynek)
1899 (po rozbudowie)
1971 (nowy budynek)
2012 (po modernizacji)
Poprzednie nazwy 1856-1900 Lissa
1901-19 Lissa i. Posen
1939-45 Lissa (Warthel)
Status Dworzec kolejowy
Informacje kolejowe
Liczba peronów 5 + 1[2]
Liczba krawędzi
peronowych
8 + 1[3]
Liczba torów
w ruchu pasażerskim
8
Kasy link= T
Przejścia nadziemne link= N
Przejścia podziemne link= T
Liczba pasażerów (2011) 1,4 mln rocznie[4]
Linie kolejowe
Położenie na mapie Leszna
Mapa lokalizacyjna Leszna
Leszno[1]
Leszno[1]
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Leszno[1]
Leszno[1]
Ziemia 51°50′49″N 16°33′56″E/51,846944 16,565556Na mapach: 51°50′49″N 16°33′56″E/51,846944 16,565556
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Transport szynowy
Budynek starego dworca PKP w Lesznie
Budynek starego dworca PKP w Lesznie
Peron 4 na dworcu kolejowym w okresie I wojny światowej
Peron 4 na dworcu kolejowym współcześnie
Budynek dworca z 1971 r.
Budynek dworca z 1971 r.
Leszno - poczekalnia na starym dworcu
Herb Leszna, jedyna pozostałość po budynku z 1856 r.
Nowa elewacja dworca kolejowego
Nowa elewacja dworca kolejowego
Wnętrze po modernizacji
Wnętrze po modernizacji
Strefa klienta i kasa Kolei Wielkopolskich
Biletomat
Plac dworcowy po modernizacji
Szynobus SA 132-003 w malowaniu Kolei Wielkopolskich w Lesznie
Rozkład jazdy z 1862 r.
Rozkład jazdy Niemieckich Kolei Rzeszy (DR) na lata 1944/45

Leszno – główny dworzec kolejowy w Lesznie w województwie wielkopolskim. Położony w centrum miasta, przy Dworcowej 1, pomiędzy ulicami: Towarową (Centrum) a Kilińskiego (Zatorze). Według kategoryzacji PKP posiada kategorię B.

Finalista plebiscytu Modernizacja Roku 2011 jako przykład obiektu wybudowanego w latach 70-tych ubiegłego stulecia, który po modernizacji zyskał nowe oblicze[6].

Przez Leszno kursują bezpośrednie pociągi[7]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1853 roku podjęta została decyzja o budowie linii kolejowej łączącej Wrocław z Poznaniem (d. Kolej Poznańska). Koncesję na budowę uzyskała Kolej Górnośląska i to ona rozpoczęła w Lesznie budowę w trzech kierunkach: do Wrocławia, do Poznania i do Głogowa. W Lesznie pierwsza wybudowana była linia kolejowa łącząca Wrocław z Poznaniem. Próbna lokomotywa parowa wjechała na dworzec leszczyński od strony Rawicza 27 września 1856 roku, a pierwszy regularny kurs składu 27 października 1856 r. Uroczyste otwarcie linii z udziałem władz miejskich i mieszkańców nastąpiło 29 października 1856 r. Następna, 30 października 1857 roku, została otwarta 45 km linia do Głogowa. Po zakończeniu I wojny światowej trasa kolejowa pomiędzy Wschową (niem. Fraustadt) a Lasocicami stała się przejściem granicznym pomiędzy Polską a Niemcami, a stacje punktami odprawy granicznej. Od kwietnia do czerwca 1919 r. linią z Głogów do Leszna przejechało kilka transportów żołnierzy z oddziałów gen. Hallera udających się z Francji (między innymi przez Żagań) na terytorium Polski.

Połączenie Leszna z Ostrowem Wlkp. i Jarocinem nastąpiło 1 października 1888 r. Kolejną linią była trasa do Włoszakowic uruchomiona 1 października 1895 i następnie przedłożona w 1896 do Wolsztyna i Zbąszynka. Ostatecznie zakończono jej budowę w 1904 r[9].

15 września 1916 r. uruchomiono niemal 60 kilometrową linię z Leszna przez Górę do Krzelowa. Wiodła ona w kierunku południowym równolegle do torów linii nr 271 (Wrocław Główny – Poznań Główny) przez nieistniejące już dziś leszczyńskie dworce Leszno Dworzec Mały i Leszno Zaborowo. Po wysadzeniu mostu na Kopanicy w czasie powstania wielkopolskiego, a w związku z tym niemożności ruchu kolejowego linia stała się nieprzejezdna. Poza tym po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r. pomiędzy Laskową a Chróściną (niem. Kraschen) przebiegać zaczęła granica państwowa pomiędzy Polską a Niemcami. Od 17 stycznia 1920 r. linia na trasie Leszno – Laskowa nie była używana, a w 1922 r. rozebrana[10].

Dr Bronisław Świderski w roku 1928 tak opisuje wrażenia z dworca leszczyńskiego[11]: Pociąg idący z Ostrowa, wynurzywszy się z lasu kąkolewskiego, zatacza przed wjazdem na teren dworca leszczyńskiego półkole na nasypie żwirowym poprzez dwa mosty żelazne, z których jeden do nad torem kolei poznańskiej przeszedł do historji, o czem wspomniano na innem miejscu.
Przez okna wagonu już zdala majaczy rozległe miasto ze swemi strzelistemi wieżami i kominami fabryk. Całość terenu kolejowego bardzo dodatnie czyni wrażenie ze względu na gęstą sieć dróg żelaznych, przeróżne warsztaty reperacyjne, dużą hale maszynową i okazały dom dla urzędników oraz piękny gmach dworcowy, który Niemcy w roku 1906 rozbudowali.
Leszno ma znakomite połączenie kolejowe na wszystkie strony i jako takie jest jednym z ważniejszych węzłów kolejowych w Wielkopolsce. Mamy bezpośrednie połączenia kolejowe: Poznań-Leszno-Wrocław, Leszno-Głogowa, Leszno-Zbąszyń-Berlin, Leszno-Ostrów-Warszawa, Leszno-Jarocin, oraz martwy tor kolejowy Leszno-Góra-Lignica. Polskie pociągi, idące z Leszna w kierunku granicy niemieckiej, dochodzą do Wschowy, niemieckie zaś poza tranzytowemi do Rawicza
[12]

W dwudziestoleciu międzywojennym stacja kolejowa w Lesznie pełniła funkcję stacji z kontrolą graniczną. Na linii kolejowej nr 14 w relacji Leszno – Głogów kursowały 2 pary pociągów międzynarodowych osobowych (bez zatrzymania w Lasocicach, z kontrolą graniczną na stacji w Lesznie), zaś do przygranicznych Lasocic dojeżdżały 3 pary pociągów z Leszna. Ciekawostką jest to, że obecna granica województw: wielkopolskiego i lubuskiego przebiega dokładnie w miejscu dawnej granicy państwa.

Podobnie rzecz się miała na linii kolejowej nr 271. Tutaj granica była na linii dzisiejszej granicy województw: wielkopolskiego i dolnośląskiego. Granicę przekraczały 2 pociągi osobowe oraz pociąg pospieszny 801/802 relacji Wrocław – Gdańsk – Wrocław. Do Rawicza docierały również 2 pociągi osobowe z Poznania. Podobnie jak przy linii kolejowej nr 14, stacja Leszno była stacją kontroli granicznej.

Zmianą na leszczyńskim dworcu była elektryfikacja linii Poznań – Wrocław. Przebiegała ona w trzech etapach:

  • 31 maja 1969 r. – Poznań Główny – Puszczykówko
  • 20 grudnia 1969 r. – Puszczykówko – Leszno
  • 22 kwietnia 1970 r. – Leszno – Wrocław Główny[9].

Przed wybudowaniem i oddaniem do użytku stacji Poznań Franowo Leszno pełniło funkcję stacji rozrządowej dla Poznania. Dlatego też nad torowiskiem linii kolejowej nr 271 (w km 95.183, kąt skrzyżowania 119064’84”)[13] i 14 (w km 236.510, kąt skrzyżowania 78071’67”)[13] w 1977 roku wybudowano wiadukt, który miał za zadanie zwiększenie przepustowości ruchu samochodowego[14]. Z tego samego powodu w 1969 roku wybudowano przejście podziemne łączące ulicę Słowiańską z ulicami: Polną i Święciechowską, obecnie odnowione w ramach projektu marki Dulux: Let’s Colour[15]

Budynek[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy budynek dworca pochodził z 1857 r. i ze względu na układ torów zbudowany został jako dworzec przelotowy. Mimo że dużo mniejszy, zbudowany w stylu neogotyku angielskiego, charakterem przypominał dworzec kolejowy we Wrocławiu[16] Przypuszcza się, że właśnie wrocławski dworzec mógł inspirować twórcę dworca w Lesznie. Wilhelm Grapow opublikował projekt wrocławski w Atlas zur Zeitschrift für Bauwesen t. 10, co zapewne przyczyniło się do naśladownictwa tego obiektu[17]

Pierwsza jego rozbudowa miała miejsce w 1899 r. jednak nie zmieniła ona ogólnej bryły leszczyńskiego dworca. W 1909 r. został przez Niemców powiększony w związku z rozszerzaniem się oferty dla podróżnych. W latach 1941 – 1944 niemieccy okupanci rozbudowali go na potrzeby wojenne, zatrudniając polskich robotników skierowanych przez urzędy pracy. Mimo to, sam dworzec był bardzo urozmaicony i malowniczy z rozczłonkowanymi wieżyczkami z krenelażem. Taki stan zachował się do lat 70. XX wieku.

Użytkowany był do 1969 r. Jedyna pozostałością po starym budynku jest herb Leszna, który został umieszczony na budynku z przed modernizacji z okazji jubileuszu 150-lecia kolei na ziemi leszczyńskiej.

Decyzją Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Poznaniu z 1968 r. stary, neogotycki budynek dworca został zburzony i na jego miejsce w latach 1969 – 1971 postawiono nowy budynek w stylu modernizmu. W wyniku przebudowy całkowicie zmieniła się bryła dworca. Nic nie pozostało z neogotyckiego budynku. Zastąpiony on został przez obiekt o wysokiej kubaturze, bryłowy, będący połączeniem betonu i przeszklonych ścian. Pod budynkiem przeprowadzono tunel łączący obie strony peronowe dworca (dla linii Wrocław Główny – Poznań Główny perony 1 i 2, dla linii Forst – Głogów – Łódź Kaliska, Leszno – Jarocin, Leszno – Zbąszynek perony 3, 4, 5). Na pierwszym piętrze nowego gmachu urządzone zostały nowe poczekalnie, a na parterze rozbudowano część gastronomiczną oraz kasy biletowe i informację dla podróżnych. W tym okresie założono także nową instalację nagłaśniająca (megafony) oraz zmodernizowano oświetlenie peronów i placu przed dworcem.

Perony zostały wydłużone i utwardzone. Zmodernizowany dworzec został otwarty 30 października 1971 roku o godz. 12.00. W ramach uroczystości otwarcia na budynku leszczyńskiego dworca, po prawej stronie od głównego wejścia zamontowana została tablica poświęcona kolejarzom węzła leszczyńskiego zamordowanym, poległym i zaginionym w okresie II wojny światowej. Ufundowana została przez Kolejowe Koło ZBoWiD w Lesznie. Napis na tablicy brzmi: Kolejarzom węzła leszczyńskiego, zamordowanym, poległym i zaginionym w walce z faszyzmem 1939-1945. Kolejowe Koło – ZBoWiD – Leszno.

Od marca 2010 roku trwała przebudowa i remont dworca w Lesznie. Bryła budynku pozostała w zasadzie bez zmian. Zmienił się natomiast układ i lokalizacja kas biletowych (włącznie z utworzeniem kasy przystosowanej dla osób na wózkach inwalidzkich), punktów handlowych oraz poczekalni. Na piętrze powstał punkt widokowy, zamontowana została winda oraz drzwi automatyczne w wejściu głównym oraz wejściach na perony. W hallu zmodernizowanego budynku zainstalowano biletomat dla pociągów spółek: PKP IC i Przewozy Regionalne oraz utworzono strefę klienta Kolei Wielkopolskich. Budynek dworca po modernizacji i dostosowaniu do potrzeb osób niepełnosprawnych otwarty został 30 stycznia 2012 roku. Powierzchnia użytkowa wynosi aktualnie 2482,90 m². Wg PKP Dworzec Polski koszt modernizacji wyniósł: 13.691.000 PLN[18]

Rewitalizację przeszedł także plac dworcowy. Położono nową kostkę, zamontowano stylowe oświetlenie uliczne, wybudowano ścieżkę rowerową oraz zatoki dla postoju TAXI i autobusów komunikacji miejskiej. Plac dworcowy oddano do użytku w lipcu 2011 roku.

Obecnie dworcem zarządza spółka Dworzec Polski, wchodząca w skład Grupy PKP.

Perony[edytuj | edytuj kod]

Stacja Leszno ma 5 peronów połączonych przejściami podziemnymi. Perony 1 (tor 2) i 3 (tor 4) są częściowo zadaszone i z nich są boczne wejścia do budynku dworcowego. One też posiadają tylko jedną krawędź peronową. Pozostałe: 2 (tor 1 i 3), 4 (tor 6 i 8) i 5 (tor 10 i 12) są zadaszone całkowicie. Ciekawostką jest, iż wiaty stanowią oryginalną niemiecką konstrukcję z czasów pierwszego dworca w 1856 r. Perony 1 i 2 położone są pomiędzy budynkiem dworca (ściana wschodnia) a ul. Towarową i przylegającym do niej Dworcem PKS, natomiast perony 3, 4 i 5 pomiędzy budynkiem dworca (ściana zachodnia) a ul. Jana Kilińskiego.

  • Peron 1 (boczny) obsługuje ruch pociągów wszystkich typów z kierunku Poznań Główny
  • Peron 2 (wyspowy) obsługuje ruch pociągów wszystkich typów z kierunku Wrocław Główny
  • Peron 3 (boczny) obsługuje ruch pociągów osobowych relacji Leszno – Ostrów Wlkp.
  • Peron 4 (wyspowy) obsługuje ruch pociągów osobowych relacji Leszno – Wolsztyn – Zbąszynek, Leszno – Ostrów Wlkp. oraz pociągów retro
  • Peron 5 (wyspowy) obsługuje ruch pociągów osobowych relacji Ostrów Wlkp. – Leszno oraz Zbąszynek – Leszno.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Wjeżdżając od strony Wrocławia, po prawej stronie widzimy nastawnię LS2, obsługującą zwrotnicę na tor 3. Znajduje się ona obok strzeżonego przejazdu przez ulicę Słowiańską. Przejazd ten jest zamknięty dla samochodów od 1977 roku, czyli od momentu otwarcia wiaduktu. Obok przejazdu jest przejście podziemne otwarte w 1969 roku. Po prawej stronie (jeszcze przed przejazdem i przejściem) znajduje się budynek zlikwidowanej stacji kolejowej Leszno Dworzec Mały oraz ciągnące się równolegle do linii Wrocław – Poznań starotorze linii Leszno Dworzec Mały – Góra – Krzelów[9].

Za małym dworcem tory rozgałęziają się pod peron 2. Od wschodniej strony budynku dworca znajduje się Ekspedycja kolejowa z rampą, tory postojowe, na których czasami stoją maszyny torowe oraz bocznica do zlikwidowanego przedsiębiorstwa Młyny. Po zachodniej stronie peronu 2 znajduje się kompleks budynków kolejowych, które w przeszłości pełniły funkcje Zakładu Medycyny Kolejowej. W stronę Poznania, zaraz za ekspedycją, rozgałęziają się tory do lokomotywowni, dawniej również tory zdawczo-odbiorcze do Metalplastu i Fabryki Pomp oraz na linię znaczenia wojskowego nr 817 do Grzybowa. Nieopodal lokomotywowni znajduje się kolejowa wieża ciśnień, aktualnie nie używana. Po przeciwnej stronie mijamy, odnowioną nastawnię wykonawczą oraz pozostałe budynki gospodarcze. Po wschodniej stronie linii poznańskiej widać odstawione lokomotywy przy dawnym punkcie nawęglania lokomotyw parowych, żurawiu wodnym, nieczynnej myjni lokomotyw oraz piaskarce. Przy samym końcu stacji znajduje się górka rozrządowa[9].

Po przeciwnej stronie dworca, przy linii kolejowej nr 14, znajduje się wagonownia. Budynek został w 2012 r. zmodernizowany i pomalowany w kolorach nawiązujących do głównego budynku dworcowego. W wagonowni Leszno przechowuje się i naprawa wagony kolejowych oraz przeprowadza przeglądy rewizyjne. Wagony spółki Przewozy Regionalne będące na stanie wagonowni Leszno oznaczone są herbem miasta i opisem: Stacja Leszno[9]

Równolegle do linii kolejowej wiodącej do Ostrowa Wielkopolskiego znajduje się peron 6 oraz sieć torów odstawczych wykorzystywana przez spółki: Przewozy Regionalne i Koleje Wielkopolskie oraz Koleje Dolnośląskie.

Od 2010 r. PKP Polskie Linie Kolejowe prowadzą modernizację linii kolejowej E59 na odcinku Wrocław – Poznań. Inwestycja ta jest współfinansowana ze środków Unii EuropejskiejProgramu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko (Perspektywa finansowa 2007-2013). W wyniku przeprowadzonych robót według założeń PKP PLK prędkość na trasie wzrośnie maksymalnie do 160 km/h, a co za tym idzie czas jazdy na odcinku Wrocław Główny – Poznań Główny wyniesie 75 minut (dla pociągów EIC). Poza tym na stacjach Leszno i Poznań powstaną dwa lokalne centra sterowania ruchem kolejowym. Zakończenie prac przewidziane jest na 2014 rok.[19].

W kolejnej perspektywie finansowej UE w latach 2014-2020 przewiduje się:

  • wymianę nawierzchni kolejowej, tj. tor 1 i 2 wraz z rozjazdami, wymianę podtorza i odwodnienia w podstawowym układzie torowym,
  • modernizację peronów nr 1 i 2 (poszerzenie i wydłużenie) stacji Leszno i przystosowanie ich dla osób niepełnosprawnych,
  • przebudowę przejścia podziemnego pomiędzy peronami 1 i 2 stacji Leszno,
  • zainstalowanie pełnej informacji megafonowej i wizualnej podróżnych na peronach nr 1 i 2 stacji Leszno,
  • modernizację sieci trakcyjnej w podstawowym układzie torów nr 1 i 2 stacji Leszno oraz elektryfikację toru nr 4 w Lesznie[20].

Dojazd do i z dworca[edytuj | edytuj kod]

Z centrum miasta połączona jest liniami autobusowymi nr[21]:

  • z ul. Dworcowej (Dworzec kolejowy)
  • 2 Strzyżewice Pętla - Dworzec kolejowy – Rejtana Spółdzielnia
  • 3 Strzyżewice Pętla – Dworzec kolejowy - Leszno Grzybowo – Osiecka Cmentarz
  • 4 Wilkowice pętla – Dworzec kolejowy – Rynek Zaborowski
  • 6 Dworzec kolejowy – Rejtana Pętla
  • 10 Dworzec kolejowy – Galeria Leszno
  • 11 Święciechowa Rynek – Dworzec kolejowy – Chocimska Pętla

Na placu przed dworcem kolejowym oraz w okolicy dworca PKS działają dwa postoje TAXI. Z dworca kolejowego są również połączenia mikrobusami prywatnych przewoźników do Głogowa[22].

Ciekawostki i wydarzenia[edytuj | edytuj kod]

  • Z dniem 1 kwietnia 2014 r. lokomotywa parowa nie będzie już obsługiwała pociągów pasażerskich kursujących na trasie Wolsztyn - Leszno - Wolsztyn[23].
  • 8 września 2012 roku zainicjowano przejazd przez Leszno pociągu specjalnego Winniczek. Trasa wiedzie linią kolejową nr 14, na której od grudnia 2011 planowe kursy pociągów zostały zlikwidowane. Pociąg dowozi turystów na odbywające się we wrześniu winobranie w Zielonej Górze[25].
  • Wraz z dniem 1 marca 2012 roku, Koleje Wielkopolskie całkowicie zawiesiły kursowanie pociągów na trasie Leszno – Gostyń z powodu niewystarczającej ilości środków w budżecie Urzędu Marszałkowskiego[26].
  • 1 czerwca 2011 Koleje Wielkopolskie zainicjowały usługi przewozowe w Lesznie na trasach[27]:
  • Od 11 grudnia 2011 r. Dolnośląski Zakład Przewozów Regionalnych zlikwidował połączenie na trasie Głogów – Leszno. Samorządy województw: wielkopolskiego, lubuskiego i dolnośląskiego (przez te trzy województwa przebiega linia nr 14) nie były zainteresowane prowadzeniem ruchu na tej linii i jej finansowaniem[28].
  • Dnia 12 grudnia 2008 roku Pt47-112 prowadził ostatni planowy pociąg obsługiwany przez parowóz do Leszna. Od roku 2009 do 2010 pociągi na trasie Leszno – Wolsztyn – Leszno były obsługiwane lokomotywami spalinowymi oraz autobusami szynowymi SA108[29]. Aktualnie linia ta obsługiwana jest przez Koleje Wielkopolskie autobusami szynowymi SA105 i SA108.
Information icon.svg Osobny artykuł: Orient Express.
  • 13 lipca 2007 roku o godz 2.40 na peronie 1 zatrzymał się na 10 minut Orient Express. Obecnie odrestaurowany skład o nazwie Venice Simplon – Orient Express wiózł pasażerów po Europie Środkowo-Wschodniej. Po raz pierwszy przyjechał do Polski. Mieszkańcy Leszna mogli go zobaczyć w nocy z niedzieli na poniedziałek[30][31].
Information icon.svg Osobny artykuł: Pociąg specjalny.
  • Przez stację Leszno kursują specjalne pociągi pospieszne retro obsługiwane przez parowozy z Wolsztyna:
    • Piknik z parowozem z Wrocławia do Wolsztyna z Pt47-112 i Ol49-111
    • Piknik z parowozem z Wolsztyna do Wrocławia z Pt47-112 i Ol49-111
    • Cegielski z Poznania do Wolsztyna z Ol49 lub Pm36-2
    • Cegielski z Wolsztyna do Poznania z Ol49 lub Pm36-2
    • Hefajstos z Wrocławia do Wolsztyna z Pm36-2, Pt47 lub w trakcji podwójnej z 2x Ol49
    • Hefajstos z Wolsztyna do Wrocławia z Pm36-2, Pt47 lub w trakcji podwójnej z 2x Ol49
    • Wolsztyn Experience z Wolsztyna do Wrocławia z Pm36-2 lub Pt47
    • Wolsztyn Experience z Wrocławia do Wolsztyna z Pm36-2 lub Pt47[29]
  • 1 grudnia 2007 r. Leszno obchodziło 150-lecie linii kolejowej Leszno – Głogów. Czynne były wystawy zdjęć i sprzętu, gości bawiły zespoły i orkiestra. Największą atrakcją była jednak przejażdżka pociągiem retro z okresu międzywojennego, ciągniętym przez wolsztyński parowóz Ok22-31 oraz pięciu dwuosiowych wagonów wyposażonych w drewniane ławki. Pociąg jechał do Wschowy, gdzie również odbyło się kilka imprez, a kończył trasę w Głogowie. Obchody zorganizowało Leszczyńskie Stowarzyszenie Sympatyków Kolei[32][33].
  • 1 października 2006 r. Leszno obchodziło 150-lecie kolei na ziemi leszczyńskiej. Z tej okazji odbyły się jubileuszowe uroczystości zainaugurowane kilka minut przed godziną 14, z chwilą wjazdu na tor przy peronie pierwszym od strony Wrocławia (tak samo jak przed 150 laty) pociągu specjalnego retro składającego się z parowozu Pm36-2 z parowozowni Wolsztyn znanego powszechnie jako Piękna Helena oraz zabytkowych wagonów. Na czole parowozu widniał napis 150 lat kolei na ziemi leszczyńskiej.
    Główną atrakcją wystawy była wolsztyńska Piękna Helena oraz dwa zimne parowozy – Ok22-31 i Pt47-65. Prócz tego zwiedzać można było lokomotywy spalinowe: SM42-481, SU45-098, SM31-158, zabytkowy wagon motorowy SN80-12, zabytkowe wagony, współczesną salonkę oraz nowoczesny pociąg sieciowy), a także przejechać się zabytkową drezyną ręczną, ściągniętą specjalnie na tę okazję z Grodziska Wielkopolskiego.
    Wszystkie one cieszyły się wielkim zainteresowaniem nie tylko wśród najmłodszych mieszkańców miasta. Ponadto każdy mógł obejrzeć wystawę zorganizowaną przez Leszczyńskie Stowarzyszenie Sympatyków Kolei i spółki PKP S.A. przestawiającą m.in. historię kolei w Lesznie[34][35].
  • Przez stację Leszno przejeżdżają pociągi REGIO z Wrocławia do Poznania w malowaniu kolei dolnośląskich, wypożyczone spółce Przewozy Regionalne.
  • Leszczyńska lokomotywownia jest posiadaczem parowozu Ty2-1086 oraz wagonu motorowego SN80-12, który jest jednocześnie symbolem Leszczyńskiego Stowarzyszenia Sympatyków Kolei[34]
  • Od strony ulicy Kilińskiego za byłą szkoła kolejową znajduje się 6, nieczynny peron z jedną krawędzią. Był to peron służbowy. Pozostałością po nim jest budka dróżnika, a tory przy nim służą teraz jako tory postojowe[9]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dobesz J., Dworzec główny we Wrocławiu, [w:] Z dziejów sztuki śląskiej, Warszawa 1978.
  • Karwowski S., Kronika miasta Leszna, Poznań 1877.
  • Komolka M., Sierpowski S., Leszno, Zarys dziejów, Poznań 1987.
  • Kręglewska-Foksowicz E., Sztuka Leszna do początków XX wieku. Studium historyczne, Poznań 1982.
  • Piwoń A. (pod red.), Kalendarium miasta Leszna, Leszno 1996.
  • Świderski B., Ilustrowany opis Leszna i ziemi leszczyńskiej, Leszno 1928.
  • Topolski J. (pod red.), Historia Leszna, Leszno 1997.
  • Urbaniak M., Zabytki przemysłu i techniki, Leszno 2006.
  • Wąsicki J., Pod zaborem pruskim i w Księstwie Warszawskim 1793–1815, [w:] Deresiewicz J. (red.), Ziemia Leszczyńska, Poznań 1966.
  • Zięba H., Monografia Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Poznaniu, okres do roku 1945, Poznań 1989.

Przypisy

  1. nazwa obowiązująca w latach 1919 - 1939 i po 1945 r.
  2. Peron 6, nieczynny, prawdopodobnie był to peron służbowy.
  3. Krawędź peronu 6.
  4. UM Leszno: Strategia Rozwoju Leszna (pol.). leszno.pl, 2011-04-13. [dostęp 2013-07-26].
  5. Linia zlikwidowana w 1922 r.
  6. PKP SA: Modernizacja roku 2011 - nagrody przyznane (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2012-08-30. [dostęp 2013-07-26].
  7. Dane w oparciu o stronę:TK Telekom: Rozkład PKP (pol.). rozklad-pkp.pl, 2012-07-25. [dostęp 2013-07-26].
  8. Stacje i nazwy pociągów w kolejności alfabetycznej.
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 Leszno w Ogólnopolskiej Bazie Kolejowej – bazakolejowa.pl
  10. Witold Porankiewicz: Linia kolejowa Leszno - Góra - Krzelów (pol.). glogow.pl, 1989. [dostęp 2013-07-26].
  11. Z zachowaniem oryginalnej pisowni.
  12. Bronisław Świderski: Ilustrowany opis Leszna i ziemi leszczyńskiej. Leszno: Nakład księgarni A. Krajewicza, 1928, s. 125 - 126. ISBN 83-906806-4-5.
  13. 13,0 13,1 Sławomir Biegański, Jerzy Broś: Przebudowa i wzmocnienie wiaduktu drogowego im. gen. Grota Roweckiego w Lesznie w ciągu drogi krajowej nr 12 (pol.). pkmosty.pl, 2003/2004. [dostęp 2013-09-17].
  14. DAN: Leszno: Inwestycje drogowe będą kontynuowane. Pora na trasę W-Z? (pol.). leszno.naszemiasto.pl, 2012-11-27. [dostęp 2013-09-17].
  15. KST: Przejście podziemne przy ulicy Dworcowej w Lesznie pełne kolorów (pol.). leszno.naszemiasto.pl, 2013-08-24. [dostęp 2013-09-19].
  16. Janusz Dobesz: Dworzec główny we Wrocławiu. T. w: Z dziejów sztuki śląskiej. Wrocław: PWN, 1978. ISBN brak.
  17. Ewa Kręglewska-Foksowicz: Sztuka Leszna do początków XX wieku. Studium historyczne. Poznań: 1982. ISBN 83-210-0306-0.
  18. PKP SA: Jak może wyglądać Dworzec Polski (pol.). W: 31 [on-line]. siskom.waw.pl, 2012. [dostęp 2013-07-23].
  19. PKP PLK SA: PKP PLK: Modernizacja linii kolejowej E 59 na odcinku Wrocław – Poznań (pol.). plk-sa.pl, 2010. [dostęp 2013-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-08)].
  20. Andrzej Massel: odpowiedź na interpelację posła Łukasza Borowiaka (pol.). sejm.gov.p, 2012-07-31. [dostęp 2013-07-26].
  21. MZK Leszno: Linie autobusowe MZK Leszno (pol.). mzk.leszno.pl, 2013-07-26. [dostęp 2013-07-26].
  22. głogowski mix wiadomości: Mikrobusy do Głogowa (pol.). glogowmix.pl, 2013. [dostęp 2013-07-26].
  23. Łukasz Wójcik: Parowozy znikają z Wielkopolski (pol.). tvn24.pl, 2014-03-20. [dostęp 2014-03-29].
  24. fanpage: e59 Poznań - Leszno (pol.). facebook.com, 2013-09-02. [dostęp 2013-09-02].
  25. Pociąg do Winobrania - w sobotę z Poznania (pol.). poznan.naszemiasto.pl, 2012-09-08. [dostęp 2013-09-17].
  26. Ograniczenia przewozów od 1 marca 2012 roku (pol.). koleje-wielkopolskie.com.pl, 2012-02-20. [dostęp 2013-09-17].
  27. Koleje Wielkopolskie wreszcie wystartowały! (pol.). kurierkolejowy.pl, 2011-06-02. [dostęp 2013-09-17].
  28. Radio Elka (emi): Do Głogowa pociągiem nie pojedziesz (pol.). elka.pl, 2011-11-29. [dostęp 2013-07-26].
  29. 29,0 29,1 dane z maja 2007 r.
  30. Radio Elka (jad): Titanic na szynach (pol.). elka.pl, 2007-07-16. [dostęp 2013-07-26].
  31. Sławomir Skrobała: Orient Express w Lesznie (pol.). panorama.media.pl, 2007-07-16. [dostęp 2013-07-26].
  32. Paweł Łachowski: 150. lat linii kolejowej Leszno -Głogów (pol.). glogow.pl, 2007-12-01. [dostęp 2013-07-26].
  33. wschowa.pl: 150. lat linii kolejowej Leszno -Głogów (pol.). wschowa.pl, 2007-07-16. [dostęp 2007-12-01].
  34. 34,0 34,1 Mikołaj Rzanny: 150 lat kolei na Ziemi Leszczyńskiej (pol.). drezyny.kolej.one.pl, 2006-10-01. [dostęp 2013-07-26].
  35. Zygmunt Sobolewski: 150 lat kolei na Ziemi Leszczyńskiej (pol.). wolnadroga.mserwer.p, 2006-10-01. [dostęp 2013-07-26].
Leszno
Linia 14 Łódź Kaliska - Forst (km linii: 235,868)
odległość: 6,748 km
Leszno GrzybowoBSicon KBHFl.svgBSicon STRq.svgBSicon STRq.svg
BSicon lBHF.svg
odległość: 6,928 km
Linia 271 Wrocław Główny - Poznań Główny (km linii: 95,798)
odległość: 10,158 km
RydzynaBSicon KBHFl.svgBSicon STRq.svgBSicon STRq.svg
BSicon lBHF.svg
odległość: 8,199 km
Linia 359 Leszno - Zbąszyń (km linii: 68,787)
BSicon lBHF.svg
odległość: 5,084 km
Linia 817 Leszno Grzybowo - Leszno (km linii: 4,094)
odległość: 3,951 km
Leszno GrzybowoBSicon KBHFl.svgBSicon STRq.svgBSicon STRq.svg
BSicon lBHF.svg