Lete

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lete (także Leta; gr. Λήθη Lḗthē ‘zapomnienie’, łac. Lethe) – w mitologii greckiej jedna z pięciu rzek Hadesu, obok Styksu, Kokytos (z której brała początek), Acherontu i Pyriflegetonu. Wypicie wody z Lete miało powodować całkowitą utratę pamięci. Niektóre greckie wierzenia mówiły o tym, że dusze musiały to czynić przed reinkarnacją, aby nie pamiętać swoich przeszłych żywotów.

W literaturze[edytuj | edytuj kod]

Platon w Fajdrosie wspomina o tym, jak to kosztując wody ze źródeł niepamięci, dusza traciła pamięć wszystkiego, co widziała wraz z bogami.

W Boskiej Komedii Dantego, zapożyczona z mitologii Lete spływa do środka Ziemi, a jej źródła znajdują się w Raju Ziemskim, na szczycie Góry Czyśćcowej. Dusze mające wstąpić do Raju piją z niej wodę, aby zapomnieć o swoich grzechach.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • W mandze Naoko Takeuchi Czarodziejka z księżyca w ostatniej sadze pojawia się Sailor Lete (jap. セーラー・レテ Sērā Rete). W królestwie Galaxii była strażniczką Piaskowej Rzeki Zapomnienia, bardzo podobnej do rzeki Lete z Hadesu. Jej najbliższą towarzyszką była Sailor Mnemozyna (jap. セーラー・ムネモシュネ Sērā Munemoshune), strażniczka Piaskowej Rzeki Pamięci.
  • W książce Stephena Kinga Rose Madder główna bohaterka musi w alternatywnym świecie uważać na czarną rzekę przepływającą przez ogród starożytnej świątyni – nie tylko picie z niej, ale nawet dotknięcie wody wywołuje absolutną i trwałą amnezję.
  • W trylogii Angelini Josephine Wędrówka przez sen pojawia się wzmianka o rzece Lete. Główna bohaterka Helena zaczerpuje z niej wodę po to, aby uwolnić Erynie spod ciężaru zemsty.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Kultury Antycznej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1968