Letnie Igrzyska Olimpijskie 1924

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Olympic rings with white rims.svg
VIII Letnie Igrzyska Olimpijskie

Gtk-go-back-ltr.svg IO 1920 IO 1928 Gtk-go-forward-ltr.svg
Stolica igrzysk  Francja
Paryż
Liczba ekip 44
Liczba sportowców 3092 (2956 mężczyzn i 136 kobiet)
Liczba konkurencji 126 w 17 dyscyplinach
Otwarcie 4 maja 1924
Oficjalne otwarcie Gaston Doumergue (prezydent Francji)
Zamknięcie 27 lipca 1924
Przysięga olimpijska Georges André (sportowcy)
Stadion Stade Olympique Yves-du-Manoir, Paryż

VIII Letnie Igrzyska Olimpijskie (oficjalnie Igrzyska VIII Olimpiady) rozegrane zostały w Paryżu we Francji między 4 maja a 27 lipca 1924 roku. Paryż był organizatorem igrzysk po raz drugi, było to jednocześnie pożegnanie się z działalnością w MKOl twórcy nowożytnych igrzysk barona Pierre’a de Coubertina. Na terenach Racing Club wybudowano nowoczesny stadion olimpijski na ponad 60 tysięcy widzów, obok stadionu po raz pierwszy powstała wydzielona wioska olimpijska[1]. Do udziału w imprezie (po absencji na poprzednich igrzyskach) zaproszono sportowców Austrii, Bułgarii, Turcji i Węgier, znów jednak nie dopuszczono reprezentacji Niemiec, a oficjalny komunikat informował, że organizatorzy nie są w stanie sportowcom tego kraju zapewnić pełnego bezpieczeństwa.

Były to pierwsze Igrzyska Olimpijskie, w których udział wzięły reprezentacje Ekwadoru, Filipin, Haiti, Irlandii, Litwy, Meksyku i Urugwaju, a pierwsze letnie dla Polski i Łotwy, które to wzięły udział w zimowych Igrzyskach 1924.

Państwa uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

Uczestnicy

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Dyscypliny pokazowe[edytuj | edytuj kod]

Udział Polaków[edytuj | edytuj kod]

W olimpiadzie po raz pierwszy w historii udział wzięła liczna reprezentacja Polski. Na igrzyska wyjechała 81-osobowa ekipa polskich sportowców. Aby sfinansować koszt ich wyjazdu przeprowadzona została społeczna zbiórka pieniędzy, która znacznie przewyższyła subwencję państwową na ten cel[2]. Jedyną kobietą startującą w polskiej ekipie była szpadzistka Wanda Dubieńska. Polacy wzięli udział w 10 dyscyplinach sportu: boksie, jeździectwie, kolarstwie, lekkiej atletyce, strzelectwie, szermierce, wioślarstwie, zapasach i żeglarstwie, z czego największe sukcesy odnieśli kolarze i jeźdźcy[2]. Wacław Okulicz-Kozaryn zajął 7. miejsce w zapasach w wadze średniej. Żadnego punktowanego miejsca nie zdobyli lekko atleci. Słabo wypadli również pozostali zawodnicy piłkarze, bokserzy i wioślarze[2].

Medale zdobyte przez Polaków[edytuj | edytuj kod]

Silver medal.svg Srebrne[edytuj | edytuj kod]

Bronze medal.svg Brązowe[edytuj | edytuj kod]

Statystyka medalowa[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja medalowa
Lp. Państwo złoto srebro brąz razem
1  Stany Zjednoczone 45 27 27 99
2  Finlandia 14 13 10 37
3  Francja 13 15 10 38
4  Wielka Brytania 9 13 12 34
5  Włochy 8 3 5 16
6  Szwajcaria 7 8 10 25
7  Norwegia 5 2 3 10
8  Szwecja 4 13 12 29
9  Holandia 4 1 5 10
10  Belgia 3 7 3 13
... ... ... ... ... ...
22  Polska 0 1 1 2
Zobacz pełną klasyfikację medalową


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. W. Lipniacki, A. Miller: Od Aten do Melbourne 1896-1956. Warszawa: Sport i Turystyka, 1957, s. 10.
  2. 2,0 2,1 2,2 Praca zbiorowa: Kronika sportu. Warszawa: Chronik Verlag, 1993, s. 320-321. ISBN 8390033186.