Leucyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Leucyt
Kryształy leucytu
Kryształy leucytu
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny glinokrzemian potasu
K[AlSi2O6]
Twardość w skali Mohsa 5,5-6
Przełam muszlowy, niewyraźny
Łupliwość niewyraźna
Układ krystalograficzny tetragonalny (powyżej 60 °C – regularny)
Gęstość minerału 2,47-2,5 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa biała, jasnoszara, rzadziej żółta lub bezbarwna
Rysa biała
Połysk szklisty, tłusty
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Leucytminerał skałotwórczy z gromady krzemianów, zaliczany do grupy skaleniowców. Jest minerałem zliczanym do grupy minerałów rzadkich.

Nazwa pochodzi od gr. leukos = biały, nawiązuje do częstej barwy tego minerału.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Najczęściej tworzy kryształy pseudoregularne, izometryczne o postaci dwudziestoczterościanu deltoidowego. Niekiedy wytwarza formy szkieletowe. Bardzo często występują zbliźniaczenia (wykazuje charakterystyczne prążkowanie). Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, promienistych. Tworzy kryształy wrosłe i narosłe. Jest kruchy, przezroczysty, rozpuszcza się w ciepłym kwasie solnym i chłodnym siarkowym. W wyniku wietrzenia przechodzi w analcym lub kaolinit.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Stanowi składnik młodych skał wulkanicznych (bazaltów leucytowych, fonolitów leucytowych oraz leucytytów). Współwystępuje w towarzystwie nefelinu, sanidynu, augitu.

Miejsca występowania:

  • W Polsce: został stwierdzony w bazaltach w rejonie Leśnej w Sudetach.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • wykorzystywany jako nawóz potasowy,
  • ma znaczenie naukowe,
  • wysoko ceniony przez kolekcjonerów,
  • czasami wykorzystywany jest w jubilerstwie (długi czas był mylony z granatem).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon Przyrodniczy – Minerały i kamienie szlachetne, "Horyzont" 2002 r.
  • W. Schuman: Kamienie szlachetne i ozdobne, Wyd. "Alma – Press" 2004 r.
  • O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, "Świat Książki" 1996 r.
  • W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. "Alma – Press" 2003 r.
  • J. Bauer: Przewodnik Skały i minerały, Wyd. Multico 1997 r.