Leukoencefalopatia podkorowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Leukoencefalopatia podkorowa (choroba Binswangera, ang. Binswanger's disease, subcortical leukoencephalopathy, subcortical arteriosclerotic encephalopathy) – rzadko rozpoznawana postać otępienia wielozawałowego. Na obraz kliniczny choroby Binswangera składają się zespół otępienny, objawy ogniskowe, częste są napady padaczkowe. Niemal wyłącznie dotyczy pacjentów z nadciśnieniem tętniczym; częstsza jest u mężczyzn. W tomografii komputerowej stwierdza się symetryczne ogniska hipodensyjne w istocie białej (leukoarajoza).

Pierwszy jednostkę chorobową opisał Otto Binswanger w 1894 roku[1]. Alois Alzheimer wprowadził eponim 'choroby Binswangera' w 1902[2]. Olszewski w 1962 przedstawił obszerny opis zespołu[3][4]. Obecnie pojęcia używa się stosunkowo rzadko, przez niektórych uważane jest za nieprecyzyjne[5].

Przypisy

  1. Binswanger O. Die Abgrenzung der allgemeinen progressiven Paralyse. Berliner Klinische Wochenschrift 1894; 31:1103-5; 1137-9; 11980-6.
  2. Alzheimer A. Die Seelenstroungen auf arteriosclerotischer Grundlage. Allg Z Psychiatr Psych Med 1902;59:695-711.
  3. Loeb C. Binswanger's disease is not a single entity. „Neurol Sci”. 21. 6, s. 343–8, 2000. PMID 11441570. 
  4. Olszewski J. Subcortical arteriosclerotic encephalopathy. Review of the literature on the so-called Binswanger's disease and presentation of two cases. „World Neurol”. 3, s. 359–75, 1962. PMID 14481961. 
  5. Pantoni L, Garcia JH. The significance of cerebral white matter abnormalities 100 years after Binswanger's report. A review. „Stroke”. 26. 7, s. 1293–301, 1995. PMID 7604429. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Olsen CG, Clasen ME. Senile dementia of the Binswanger's type. „Am Fam Physician”. 58. 9, s. 2068-74, 1998. PMID 9861880. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.