Leukoencefalopatia podkorowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Leukoencefalopatia podkorowa (choroba Binswangera, ang. Binswanger's disease, subcortical leukoencephalopathy, subcortical arteriosclerotic encephalopathy) – rzadko rozpoznawana postać otępienia wielozawałowego. Na obraz kliniczny choroby Binswangera składają się zespół otępienny, objawy ogniskowe, częste są napady padaczkowe. Niemal wyłącznie dotyczy pacjentów z nadciśnieniem tętniczym; częstsza jest u mężczyzn. W tomografii komputerowej stwierdza się symetryczne ogniska hipodensyjne w istocie białej (leukoarajoza).

Pierwszy jednostkę chorobową opisał Otto Binswanger w 1894 roku[1]. Alois Alzheimer wprowadził eponim 'choroby Binswangera' w 1902[2]. Olszewski w 1962 przedstawił obszerny opis zespołu[3][4]. Obecnie pojęcia używa się stosunkowo rzadko, przez niektórych uważane jest za nieprecyzyjne[5].

Przypisy

  1. Binswanger O. Die Abgrenzung der allgemeinen progressiven Paralyse. Berliner Klinische Wochenschrift 1894; 31:1103-5; 1137-9; 11980-6.
  2. Alzheimer A. Die Seelenstroungen auf arteriosclerotischer Grundlage. Allg Z Psychiatr Psych Med 1902;59:695-711.
  3. Loeb C. Binswanger's disease is not a single entity. „Neurol Sci”. 21. 6, s. 343–8, 2000. PMID: 11441570. 
  4. Olszewski J. Subcortical arteriosclerotic encephalopathy. Review of the literature on the so-called Binswanger's disease and presentation of two cases. „World Neurol”. 3, s. 359–75, 1962. PMID: 14481961. 
  5. Pantoni L, Garcia JH. The significance of cerebral white matter abnormalities 100 years after Binswanger's report. A review. „Stroke”. 26. 7, s. 1293–301, 1995. PMID: 7604429. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Olsen CG, Clasen ME. Senile dementia of the Binswanger's type. „Am Fam Physician”. 58. 9, s. 2068-74, 1998. PMID 9861880. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.