Leukotrien B4
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Leukotrien B4 | ||
|
||
| Ogólne informacje | ||
| Wzór sumaryczny | C20H32O4 | |
| Masa molowa | 336,466 g/mol | |
| Identyfikacja | ||
| Numer CAS | 71160-24-2 | |
| PubChem | 169[1] | |
Leukotrien B4 – leukotrien produkowany podczas zapalenia. Jest wytwarzany przez leukocyty w odpowiedzi na działanie mediatorów zapalnych. Indukuje adhezję i aktywację leukocytów na śródbłonku, umożliwiając im związanie się z nim i przejście do głębszych tkanek[2]. W neutrofilach jest potencjalnym chemoatraktantem, zdolnym do indukowania produkcji reaktywnych form tlenu oraz uwalniania zawartości lizosomów[2].
Przypisy
- ↑ Leukotrien B4 – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ 2,0 2,1 Cotran, Kumar, Collins: Robbins Pathologic Basis of Disease. Philadelphia: W.B Saunders Company. ISBN 0-7216-7335-X.
