Lew Allen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lew Allen Jr. (ur. 30 grudnia 1925 w Miami, zm. 4 stycznia 2010 w Potomac Falls, Virginia), generał Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych, amerykański oficer, m.in. dyrektor Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) w latach 1971-1977.

Lew Allen, m.in. dyrektor Agencji Bezpieczeństwa Narodowego od 1971 do 1977 roku.

Absolwent szkoły wojskowej, magisterium i doktorat uzyskał na Uniwersytecie Stanowym Illinois. Jako najmłodszy oficer Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych, pełnił służbę na różnych stanowiskach mających związek z bronią jądrową. W 1961 roku przeniesiony do Biura Dyrektora Badań i Techniki Departamentu Obrony (Department of Defense - DoD), odtąd współpracował z Narodowym Biurem Rozpoznania, kierującym działaniami amerykańskich satelitów szpiegowskich. Następnie od 1965 do 1968 roku sprawował funkcję zastępcy dyrektora Biura Programów Specjalnych Sił Powietrznych (AFSPO), leżącego w strukturach NRO w Los Angeles, później pełnił inne funkcje w organizacjach pomocniczych US Air Force. Od 1971 roku dyrektor Biura Programów Specjalnych. W marcu 1973 roku nowy Dyrektor Centrali Wywiadu (tym samym szef Centralnej Agencji Wywiadowczej), James Schlesinger, mianował go szefem Sztabu Wspólnoty Wywiadów. W sierpniu 1973 r., zaledwie pięć miesięcy po tej nominacji, został dyrektorem Agencji Bezpieczeństwa Narodowego, zastępując na tym stanowisku generała porucznika Samuela Phillipsa. Obejmując to stanowisko, Allen wpadł w środek burzy, jaka rozpętała się w związku z podsłuchami zakładanymi przez Agencję na terenie kraju. Kongres, sądy i media zaczęły domagać się ustalenia roli, jaką NSA odegrała w akcji masowego podsłuchu rozmów telefonicznych prowadzonych przez obywateli amerykańskich, ujawnionej w wyniku przecieków z różnych źródeł. 8 sierpnia 1975 roku Allen, jako pierwszy w historii szef NSA składający zeznania przed komisją Kongresu, stanął przed obliczem Specjalnej Komisji Izby Reprezentantów do spraw Wywiadu, nazwanej Komisją Pike'a. Wkrótce po zakończeniu trwającego cztery godziny przesłuchania przy drzwiach zamkniętych Allena czekała równie żmudna procedura przesłuchań, też przy drzwiach zamkniętych, przez senacką Komisję ds. Wywiadu, znaną jako Komisja Churcha. Zeznając przed nią 29 października 1975 roku, Allen ujawnił, że lista obiektów szczególnego zainteresowania Agencji zawiera dane personalne ok. 1700 amerykańskich obywateli i prawie 6 tys. obcokrajowców. Lew Allen zdołał wytrzymać tę ciężką próbę i Agencję Bezpieczeństwa Narodowego opuścił dopiero w lipcu 1977 roku.

Po odejściu z NSA, od sierpnia 1977 do marca 1978 roku, był szefem Dowództwa Systemów Sił Powietrznych (Commander of Air Force Systems Command). 1 lipca 1978 zaprzysiężony jako szef sztabu USAF. Stanowisko to zachował do chwili przejścia w stan spoczynku w czerwcu 1982 roku.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]