Lew nemejski
Lew nemejski (Lew z Nemei, Lew kleonajski) – w mitologii greckiej olbrzymi lew, którego skóry nie mogło przebić żadne ostrze.
Co do jego pochodzenia istnieje wiele wersji: miała urodzić go Echidna, którą zgwałcił jej syn Ortros – dwugłowy pies gończy Geriona[1], lub też był potomkiem Tyfona albo Chimery i Ortrosa, względnie był potomkiem Selene, zesłanym jako kara na lud za niedotrzymanie ofiary[2]. Lew ten miał pustoszyć okolice argolidzkiej doliny Nemei.
Zgładzenie Lwa nemejskiego i zdarcie z niego skóry było pierwszą z 12 prac, które Herakles musiał wykonać dla króla Myken, Eurysteusa. Po wytropieniu lwa w okolicach góry Tretos, Herakles najpierw próbował go zabić strzelając do niego z łuku, lecz strzały odbijały się od jego skóry. Potem zaatakował lwa mieczem, który zgiął się na jego skórze oraz maczugą, którą połamał na lwiej głowie. Gdy zwierz wycofał się do jaskini o dwóch wejściach, Herakles jedno z nich zastawił siatką, a drugim wszedł do środka legowiska. Herakles chwycił głowę lwa pod ramię i udusił go, jednak w czasie walki lew odgryzł mu palec[2].
Herakles zaniósł trofeum do Myken, gdzie ściągnął z lwa skórę, używając do jej przecięcia ostrych pazurów zwierzęcia. Chodził potem w skórze Lwa nemejskiego, używając jej jako pancerza, a głowę chronił mu łeb bestii[2].
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Robert Graves: "Mity greckie", PIW, Warszawa 1974.
