Lew Rywin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lew Rywin
Data i miejsce urodzenia 10 listopada 1945
Niżnieje Alkiejewo
Zawód producent filmowy
Lata aktywności 1990-2003
Wikicytaty Lew Rywin w Wikicytatach

Lew Rywin (ur. 10 listopada 1945 w Niżnim Alkiejewie) – polski producent filmowy i aktor.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Niżnim Alkiejewie w Związku Radzieckim w rodzinie żydowskiej, jako syn Welwela (19221989)[1] i Anastazji (19231991)[2] Rywinów[potrzebne źródło]. Do Polski przyjechał wraz z rodziną w 1959 roku. Pierwszym miejscem pobytu była Legnica, w której stacjonowały wojska Armii Czerwonej. W Legnicy zdał maturę i w 1962 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Wrócił do Polski latem 1979 roku i został zatrudniony przez agencję Interpress[potrzebne źródło] jako tłumacz amerykańskich ekip relacjonujących wizytę Jana Pawła II w Polsce.

W 1983 roku Lew Rywin został wiceszefem Radiokomitetu. W latach 19841991 pracował w TVP, od 1984 roku jako dyrektor agencji Centralnej Wytwórni Programów i Filmów Telewizyjnych POLTEL należącej do Radiokomitetu, do 1989 roku jako szef biura handlu zagranicznego, a potem jako zastępca prezesa ds. finansowych i administracyjnych. W roku 1991 założył Heritage Films, jedną z największych polskich firm zajmujących się produkcją filmów. Później został na kilka lat prezesem Canal+ Polska, a do 2003 roku szefem rady nadzorczej tej firmy.

Afera korupcyjna[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: afera Rywina.

W lipcu 2002 roku, powołując się najpierw na premiera Leszka Millera, potem na grupę trzymającą władzę, zaproponował prezesowi spółki Agora Wandzie Rapaczyńskiej, a także redaktorowi naczelnemu Gazety Wyborczej Adamowi Michnikowi umieszczenie w ustawie o radiofonii i telewizji zapisu, umożliwiającego Agorze kupno kanału telewizyjnego Polsat w zamian za 17,5 mln dolarów dla Sojuszu Lewicy Demokratycznej i prezesurę kanału dla siebie. Adam Michnik potajemnie nagrał Lwa Rywina i z półrocznym opóźnieniem ujawnił publicznie nagranie, co spowodowało wszczęcie śledztwa oraz powołanie sejmowej komisji śledczej. Lew Rywin został skazany prawomocnym wyrokiem sądu na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 tys. za pomoc w płatnej protekcji ze strony nieustalonej grupy osób.

Wyroki[edytuj | edytuj kod]

18 kwietnia 2005 roku Lew Rywin rozpoczął odbywanie kary w Areszcie Śledczym przy ulicy Rakowieckiej w Warszawie. Zwolniony 1 czerwca 2005 roku po 43 dniach. Od listopada 2005 roku do listopada 2006 roku ponownie przebywał w zakładzie karnym. 14 listopada 2006, decyzją sądu, wyszedł warunkowo na wolność. Do 14 listopada 2008 roku podlegał okresowi warunkowemu.

20 listopada 2009 roku został zwolniony z aresztu, w którym przebywał od pół roku[3]. Musiał jednak wpłacić poręczenie majątkowe w wysokości 500 tys. zł.[3]Do aresztu trafił w sprawie śledztwa dotyczącego korupcji, płatnej protekcji i fałszowania dokumentacji medycznej[3].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Jako producent[edytuj | edytuj kod]

a także sitcomu 13 posterunek (1997-2000, reż. Maciej Ślesicki)

Jako aktor[edytuj | edytuj kod]

Grał również role epizodyczne w kilku filmach przez siebie wyprodukowanych.

Przypisy

  1. Grób Welwela Rywina w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.
  2. Grób Anastazji Rywin w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.
  3. 3,0 3,1 3,2 tbe: Lew R. już na wolności. „Ten areszt był zbyt długi”. W: PAP [on-line]. Wirtualna Polska, 20 listopada 2009. [dostęp 21 listopada 2009].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]