Lew Siedow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nagrobek Siedowa na cmentarzu w Thiais

Lew (Leon) Lwowicz Siedow (ur. 24 lutego 1906 w Petersburgu, zm. 16 lutego 1938 w Paryżu) – działacz trockistowski, syn Lwa Trockiego.

Wczesna działalność[edytuj | edytuj kod]

Był trzecim dzieckiem Lwa Trockiego (po córkach Zinaidzie i Ninie z małżeństwa z Aleksandrą Sokołowską) i starszym synem urodzonym w związku z Natalią Siedową. Od najmłodszych lat był wychowywany w duchu marksistowskim i wcześnie zaczął przejawiać zainteresowanie polityką. Po rewolucji październikowej wstąpił ochotniczo do Komsomołu. Jako siedemnastolatek wyprowadził się z domu rodzinnego i zamieszkał w komunie złożonej z podobnie nastawionych do życia młodych ludzi.

Ukończył studia inżynierskie, w 1926 ożenił się z robotnicą Anną Metallikową, z którą miał syna Lwa. W Komsomole został jednym z liderów skrzydła antybiurokratycznego, sprzyjającego Lewicowej Opozycji, na czele której stał jego ojciec. W 1928, choć nie został formalnie wygnany, zdecydował się wyjechać na zesłanie do Ałma-Aty razem z rodzicami. Zaczął organizować podziemną sieć współpracowników Trockiego i kontakt z innymi zesłańcami politycznymi, licząc na powrót do walki o władzę i dalszy kierunek przemian w ZSRR.

Działalność w ruchu trockistowskim[edytuj | edytuj kod]

W 1929 został razem z ojcem wydalony z kraju i wyjechał z rodziną do Turcji. Współtworzył Biuletyn Opozycji, mimo coraz częstszych konfliktów z Trockim. W tym czasie nawiązał romans z trockistką Jeanne Martin des Pallières. Organizował grupy trockistów w Berlinie, a następnie w Paryżu. Zniechęcony ciągłymi sporami personalnymi i teoretycznymi w powoływanych sekcjach Siedow blisko zaprzyjaźnił się z Rosjaninem Markiem Zborowskim (ps. Etienne), który był agentem INO NKWD[1]. Zborowski, mając dostęp do wszystkich numerów Biuletynu Opozycji przed ich wydaniem, jak i do przygotowywanych prac teoretycznych Trockiego (w których wydawaniu uczestniczył Siedow), mógł regularnie przesyłać je do Moskwy.

Ostateczna decyzja o likwidacji Siedowa została w Moskwie podjęta [potrzebne źródło] po tym, kiedy francuscy trockiści z nim na czele opracowali Czerwoną księgę procesu moskiewskiego (Le livre rouge sur le procès de Moscou), w której odpowiadali na zarzuty postawione byłym radzieckim opozycjonistom w pierwszym procesie moskiewskim.

W styczniu 1938 Siedow zaczął uskarżać się na bóle brzucha i 8 lutego znalazł się w klinice prowadzonej przez rosyjskich białych emigrantów z podejrzeniem zapalenia wyrostka robaczkowego. Chociaż został zarejestrowany jako "inżynier francuski", nie ukrywał swojego rosyjskiego pochodzenia. Po pierwszej, udanej, operacji nieoczekiwanie zaczął majaczyć. Nie przeżył drugiej operacji. Środowiska trockistowskie natychmiast oskarżyły personel medyczny o celowy mord na działaczu antystalinowskim, powołując się na fakt, że wielu dawnych białych Rosjan - lub podających się za nich - w rzeczywistości podjęło w latach 30. pracę z wywiadem radzieckim. Sprawa nie została jednak całkowicie wyjaśniona.

Przypisy

  1. W danych Projektu Venona występujący jako agent o pseudonimach TULIP i KANT. Dane zostały potwierdzone po latach przez Wasilija Mitrochina : Archiwum Mitrochina, t.I Poznań 2009 Wyd. Rebis Wyd. II poprawione, s. 130-133, 138-140;ISBN 978-83-7510-348-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]