Lew nemejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Walka Lwa Nemejskiego z Heraklesem

Lew nemejski (Lew z Nemei, Lew kleonajski, gr. Λέων τῆς Νεμέας Léōn tē̂s Neméas, łac. Leo Nemaeus) – w mitologii greckiej olbrzymi lew, którego skóry nie mogło przebić żadne ostrze , a tylko można było go udusić.


Co do jego pochodzenia istnieje wiele wersji: miała urodzić go Echidna, którą zgwałcił jej syn Ortros – dwugłowy pies gończy Geriona[1], lub też był potomkiem Tyfona albo Chimery i Ortrosa, względnie był potomkiem Selene, zesłanym jako kara na lud za niedotrzymanie ofiary[2]. Lew ten miał pustoszyć okolice argolidzkiej doliny Nemei.

Zgładzenie Lwa nemejskiego i zdarcie z niego skóry było pierwszą z 12 prac, które Herakles musiał wykonać dla króla Myken, Eurysteusa. Po wytropieniu lwa w okolicach góry Tretos, Herakles najpierw próbował go zabić strzelając do niego z łuku, lecz strzały odbijały się od jego skóry. Potem zaatakował lwa mieczem, który zgiął się na jego skórze oraz maczugą, którą połamał na lwiej głowie. Gdy zwierz wycofał się do jaskini o dwóch wejściach, Herakles jedno z nich zastawił siatką, a drugim wszedł do środka legowiska. Herakles chwycił głowę lwa pod ramię i udusił go.

Herakles zaniósł trofeum do Myken, gdzie ściągnął z lwa skórę, używając do jej przecięcia ostrych pazurów zwierzęcia. Chodził potem w skórze Lwa nemejskiego, używając jej jako pancerza, a głowę chronił mu łeb bestii[2].

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. R. Graves (op.cit.), s. 132
  2. 2,0 2,1 R. Graves (op.cit.), s. 426-428

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Graves: "Mity greckie", PIW, Warszawa 1974.