Lewiatan (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lewiatan
Leviathan
Gatunek horror, science-fiction
Data premiery USA 17 marca 1989
Włochy 22 września 1989
Kraj produkcji USA
Włochy
Język angielski
Czas trwania 98 min.
Reżyseria George Pan Cosmatos
Scenariusz David Peoples
Jeb Stuart
Główne role Peter Weller
Richard Crenna
Amanda Pays
Daniel Stern
Ernie Hudson
Muzyka Jerry Goldsmith
Zdjęcia Alex Thomson
Montaż John F. Burnett
Roberto Silvi
Produkcja Charles Gordon
Lawrence Gordon
Wytwórnia Filmauro
Dystrybucja Metro-Goldwyn-Mayer

Lewiatan (oryg. Leviathan) – amerykański horror science-fiction z roku 1989 w reżyserii George Pana Cosmatosa.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film przedstawia historię załogi podwodnej stacji Tri Oceanic Mining Corporation o nazwie Shack 7, która w Oceanie Atlantyckim na głębokości 5 km zajmuje się wydobyciem srebra i metali szlachetnych. Załogę stanowi 6 mężczyzn (Steven Beck, Dr Glen Thompson, Justin Jones, G.P. Cobb, Tony 'DeJesus' Rodero, Buzz "Sixpack") oraz dwie kobiety (Elizabeth "Willie" Williams, Bridget Bowman). Stacją dowodzi geolog Beck. Podczas nieplanowanego zdarzenia, Willie i Sixpack odnajdują zatopiony rosyjski frachtowiec o nazwie Leviatan. W jego wnętrzu Sixpack odnajduje dużą skrzynię, którą zabiera na pokład stacji. Oprócz dokumentów i materiału wideo, wskazującego na katastrofę statku, Sixpack znajduje buteleczkę z wódką, którą w tajemnicy wypije później z Bowman. Po wypiciu wódki, skóra Sixpacka zaczyna zachodzić przemianę, a on sam umiera 8 godzin później, mimo pomocy Dr. Thomsona. Wkrótce także pogarsza się stan zdrowia Bowman, a gdy ta nie potrafi poradzić sobie z nowym stanem, popełnia samobójstwo. Dr Thompson odkrywa szybko, ze załoga rosyjskiego frachtowca, poddana została testom genetycznym. Także i ona miała wypić substancję, zawartą w wódce znalezionej na okręcie. Tymczasem ciała Sixpacka i Bowman zaczynają mutować. W ostatniej chwili załodze udaje się wyrzucić zmutowane istoty przez śluzę do Atlantyku. Jednak mała część niezauważona pozostaje na terenie stacji. Zmutowany fragment ciała zaczyna żyć własnym życiem, zamieniając się w obcą formę życia. Jej pierwszymi ofiarami padają wkrótce DeJesus i Dr. Thompson. Ten ostatni, chcąc zapobiec rozprzestrzenieniu się mutacji, dokonuje sabotażu wystrzeliwując kapsuły ratunkowe. Stacji zaczyna grozić implozja. Czwórce ocalałych udaje się w końcu przy pomocy skafandrów ciśnieniowych wydostać na powierzchnię oceanu. Tutaj Jones poświęca się, padając kolejną ofiarą monstrum, co umożliwia Beckowi wysadzenie go za pomocą ładunku wybuchowego. Następnie wraz z Willie i Cobem zostaje uratowany przez helikopter.

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

  • Film nakręcono w Cinecitta Studios w Rzymie. Zdjęcia panoramiczne kręcono też na Adriatyku oraz w Zatoce Meksykańskiej.
  • Wiele scen podwodnych zrealizowano techniką "dry for wet". Wodę symulowano tutaj odpowiednim naświetleniem oraz szybującymi cząstkami.
  • Wielu ludzi pracujących przy filmie miało za sobą pracę w 3 pierwszych częściach filmu Alien.
  • Cosmatos w filmie cytuje się sam. Gdy Dr.Thompson pyta komputer o przyczyny choroby Sixpacka, ten odpowiada mu słowami an Organism of unknown Origin, a więc tekstem z innego ze swoich filmów, w którym Peter Weller walczy z monstrualnym szczurem.
  • W USA film zarobił zaledwie 16 mln dolarów.

Inne filmy o zbliżonej tematyce monster movies[edytuj | edytuj kod]

  • Endless Descent z roku 1991 , zmutowane formy życia atakujące grupę ludzi pod wodą, Reżyseria: Juan Picquwt Simon.
  • Deepstar Six z roku 1989, załoga podwodnej bazy pada ofiarą monstrualnego kraba. Reżyseria: Sean S. Cunningham.
  • Evil Below z roku 1989 w którym grupa zapaleńców poszukuje skarbu w zatopionym galeonie padając ofiarą monstrualnej siły. Reżyseria: Wayne Crawford.
  • Lords of the Deep z roku 1989 opowiada historię podwodnej kolonii atakowanej przez obce formy życia. Reżyseria: Mary Ann Fisher.
  • Forbidden World z roku 1982, załoga bazy kosmicznej padająca ofiarą obcej formy życia. Reżyseria: Allan Holzman.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]