Lewkonia długopłatkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lewkonia długopłatkowa
Matthiola longipetala.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd kapustowce
Rodzina kapustowate
Rodzaj lewkonia
Gatunek lewkonia długopłatkowa
Nazwa systematyczna
Matthiola longipetala (Vent.) DC.
Syst. nat. 2:174. 1821

Lewkonia długopłatkowa (Matthiola longipetala (Vent.) DC.) – gatunek rośliny jednorocznej z rodziny kapustowatych. Popularnie nazywana jest maciejką, znana jest także pod nazwą lewkoni dwurogiej. Pochodzi z Afryki Północnej, Azji Zachodniej, Arabii Saudyjskiej, Kuwejtu i Grecji[2]. Jest dość często uprawiana jako roślina ozdobna, bardzo rzadko przejściowo dziczeje (efemerofit)[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Podnosząca się, rozgałęziona. Osiąga wysokość 30-40 cm
Liście
Małe, lancetowate, szarozielone
Kwiaty
Różowo-lawendowe, w dzień zamknięte, otwierają się wieczorem wydając intensywny, przyjemny zapach.
Owoc
Obła łuszczyna o szerokości 1-2 (2,5) mm, posiadająca na szczycie dwa rożki. Wyrasta na szypułce o długości do 3 mm. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Nasiona drobne, owalnego kształtu, o kolorze od jasnooliwkowego do pomarańczowobrunatnego.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina ozdobna: Uprawiana jest głównie ze względu na swój piękny zapach. Szczególnie nadaje się do uprawy na balkonach, werandach i w ogródku pod oknami domu. Uprawiana jest z nasion, które wysiewać należy w kwietniu wprost do gruntu. Najlepiej rośnie na żyznych, piaszczysto-gliniastych glebach[4], ale nie jest to roślina bardzo wymagająca. Dobrze rośnie na dowolnej średnio żyznej glebie[5]. Najlepiej o odczynie pH od lekko kwaśnego do lekko zasadowego. Wymaga stanowiska słonecznego lub półcienistego[4] przy czym w półcieniu kwitnienie może być mniej obfite. Chcąc zapewnić długotrwałe kwitnienie tego gatunku i przyjemny zapach – należy rośliny wysiewać kilkakrotnie w dwutygodniowych odstępach czasu. Podczas podlewania należy pamiętać, by strumień wody kierować nie bezpośrednio na same rośliny, a na glebę wokół, gdyż silniejszy strumień może niszczyć pędy. W okresie kwitnienia można stosować słaby roztwór nawozów dla roślin kwitnących[5].

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się podgatunek – Matthiola longipetala (Vent.) DC. subsp. bicornis (Sm.) P. W. Ball (synonimy: Cheiranthus bicornis Sm, Matthiola bicornis (Sm.) DC)[2].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001- .... [dostęp 2010-05-13].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-10-27].
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. 4,0 4,1 Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.
  5. 5,0 5,1 Agnieszka Mike-Jeziorska: Lewkonia długopłatkowa (pol.). 2013. [dostęp 2013-04-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]