Lewoglukozan
| Lewoglukozan | ||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||
| Nazewnictwo | ||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C6H10O5 | |||||||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa | 162,05 g/mol | |||||||||||||||||||||||||||||
| Wygląd | bezbarwne kryształy | |||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | 498-07-7 | |||||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | 79029[4] | |||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
||||||||||||||||||||||||||||||
Lewoglukozan – organiczny związek chemiczny o wzorze sumarycznym C6H10O5 posiadający strukturę pierscieniową złożoną z sześciu atomów węgla. Powstaje w wyniku pirolizy węglowodanów takich jak skrobia czy celuloza.
Zastosowanie [edytuj]
Lewoglukozan jest często używany jako chemiczny wskaźnik spalania biomasy w badaniu atmosfery, szczególnie w odniesieniu do pyłów. Wraz z innymi wskaźnikami, takimi jak potas i gazowy acetonitryl, lewoglukozan używany do identyfikacji pyłów pochodzących z regionalnych pożarami lasów[5]. Spowodowane jest to tym, że gazy emitowane w wyniku pirolizy biomasy (drewna) zawierają znaczne ilości lewoglukozanu.
Hydroliza lewoglukozanu wytwarza fermentowalny cukier - glukozę, stąd też materiały lignocelulozowe wykazują duży potencjał jako surowiec odnawialny do produkcji bioetanolu.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Lewoglukozan (ang. • pol.) w katalogu produktów Sigma-Aldrich. [dostęp 2011-05-05].
- ↑ P. M. Collins: Dictionary of carbohydrates with CD-RO. Boca Raton : Chapman Hall/CRC, 2006, s. 132. ISBN 0-8493-3829-8. (ang.)
- ↑ Lewoglukozan (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2011-05-05].
- ↑ Lewoglukozan – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ A. C. Aiken et al.. Analysis of the biomass burning contribution and the non-fossil carbon fraction. „Atmospheric Chemistry and Physics”. 10, s. 5315–5341, 2010. Copernicus Publications. doi:10.5194/acp-10-5315-2010 (ang.).
