Lex imperfecta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lex imperfecta (dosł. prawo niedoskonałe) – norma prawna pozbawiona jakiejkolwiek sankcji.

Naruszenie takiej normy nie spowoduje na gruncie przepisów prawnych negatywnych skutków dla osoby, która ją złamała. Brak sankcji nie musi oznaczać, że prawodawca popełnił błąd. Powodem nieopatrzenia normy żadną sankcją może być brak takiej potrzeby, bądź przewidywana nieskuteczność sankcji – niemożność przymuszenia do postępowania zgodnego z normą (niemożność wyegzekwowania normy). Przykładami normy niedoskonałej są przepisy artykułów 96 i 961 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, stanowiące w szczególności, że rodzice są obowiązani należycie przygotowywać dziecko do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień oraz, że osobom wykonującym władzę rodzicielską oraz sprawującym opiekę lub pieczę nad małoletnim zakazuje się stosowania kar cielesnych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]