Lex perfecta
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Lex perfecta (dosł. prawo doskonałe) – norma prawna opatrzona sankcją nieważności. Jeżeli przy dokonywaniu określonej czynności prawnej nie zostanie zachowana odpowiednia forma, to taka czynność nie wywołuje skutków prawnych.
Przykładem może być nieprawidłowe sporządzenie testamentu, np. w formie wydruku komputerowego. Nie dochowanie przewidzianej przez prawo formy sporządzenia testamentu spowoduje jego nieważność i niemożność powoływań się nań.
