Lhotse

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lhotse
Lhotse widziana od strony Chukhung Ri
Lhotse widziana od strony Chukhung Ri
Państwo  Chiny
 Nepal
Pasmo Himalaje
Wysokość 8516 m n.p.m.
Wybitność 610 m
Pierwsze wejście 18 maja 1956
Ernst Reiß, Fritz Luchsinger
• zimowe 31 grudnia 1988
Krzysztof Wielicki
Położenie na mapie Wyżyny Tybetańskiej
Mapa lokalizacyjna Wyżyny Tybetańskiej
Lhotse
Lhotse
Położenie na mapie Azji
Mapa lokalizacyjna Azji
Lhotse
Lhotse
Ziemia 27°58′N 86°56′E/27,966667 86,933333Na mapach: 27°58′N 86°56′E/27,966667 86,933333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lhotse (nepal.: ल्होत्से - Lhotse; chiń.: 洛子峰, pinyin: Luòzǐ Fēng; tyb.: ལྷོ་རྩེ, Wylie: lho rtse, ZWPY: Lhozê) – 8516 m n.p.m., ośmiotysięcznik w środkowej części Himalajów Wysokich, na granicy Nepalu i Chin, wierzchołek niższy – Lhotse Shar liczy 8383 m n.p.m. Lhotse – z języka tybetańskiego znaczy dosłownie "Południowy Szczyt". Indyjska Służba Topograficzna oznaczyła Lhotse symbolem E1. Góra nie miała miejscowej nazwy ani w Tybecie, ani w Nepalu. W 1921 roku Charles Howard-Buy ochrzcił górę nazwą Lhotse, po tybetańsku oznacza Południowy Szczyt, znajduje się ona bowiem na południe od Everestu, oddzielona od niego Przełęczą Południową. Czwarty co do wysokości na świecie. Zbudowany z paleozoicznych skał metamorficznych i osadowych. Na południowej, nie zdobytej wówczas ścianie Lhotse w 1989 zginął polski himalaista Jerzy Kukuczka.

Historia podboju[edytuj | edytuj kod]

W 1955 r. miała miejsce międzynarodowa wyprawa, w której jednym z uczestników był Szwajcar Erwin Schneider – autor cenionej serii map regionu Khumbu. Określił on dokładne położenie szczytu Lhotse. Już rok później (w maju 1956 r.) zaatakowała szczyt wyprawa szwajcarska, dowodzona przez A. Egglera. Podczas jej trwania 18 maja 1956 Fritz Luchsinger i Ernst Reiss dokonali pierwszego wejścia na szczyt Lhotse. Południowa ściana Lhotse, czwartej najwyższej góry na świecie (8511 m), była atakowana przez kilkanaście wypraw, w tym przez cztery zespoły polskie. Została zdobyta do tej pory tylko raz - przez ekspedycję rosyjską. Dwójkowy zespół Siergiej Bierszow - Władimir Karatajew stanął na głównym wierzchołku 1 października 1990 roku. Wyznaczona przez rosyjskich wspinaczy droga jest jak dotąd jedną z najtrudniejszych, jakie prowadzą na ośmiotysięczniki, a jej przejście jednym z najwybitniejszych osiągnięć w całej historii światowego himalaizmu.

Do końca roku 1996 szczyt zdobyło zaledwie 83 himalaistów. W roku 2012 zdobywców jest 440.

Zdobywcy[edytuj | edytuj kod]

Polskie wejścia:

W latach 1956-1996 na szczycie stanęło zaledwie 83 wspinaczy, członków niespełna siedemdziesięciu ekspedycji.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy