Liściolubka selerowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Liściolubka selerowa
Euleia heraclei[1]
Linnaeus, 1758
Liściolubka selerowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd muchówki
Rodzina nasionnicowate
Rodzaj Euleia
Gatunek liściolubka selerowa
Synonimy
  • Musca heraclei Linnaeus, 1758
  • Musca onopordinis Fabricius, 1775
  • Musca centaureae Fabricius, 1794
  • Trypeta heraclei Loew, 1844
  • Forellia dauci Robineau-Desvoidy, 1830
  • Trupanea onopordi Schrank, 1803
  • Trupanea berberidis Schrank, 1803
  • Musca heraclii Linnaeus, 1758
  • Euleia heracleii Foote, 1984
  • Musca subcutanea Turton, 1801
  • Euleia centauriae Foote, 1984
  • Acinia herachlei Lioy, 1864
  • Euleia hercclei Foote, 1984
  • Euleia heraclei f. spadicea Ito, 1984
  • Philophylla heraclei f. spadicea Ito, 1956[1]
Portal Portal Zoologia

Liściolubka selerowa (Euleia heraclei, syn. Philophylla heraclei)[2]muchówka z rodziny nasionnicowatych (Trypetidae). Pospolity szkodnik roślin z rodziny selerowatych (m.in. selera, pietruszki, lubczyka). Występuje na terenie całej Europy.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Wielkość muchówki dochodzi do 5-7 mm. Osobniki o zmiennej barwie: w lecie w kolorze żółtoczerwonym, w okresie zimowania są w kolorze żółtoczarnym. Czułki owada jak i nogi koloru żółtego. Larwa w kolorze białym, długości do 9 mm i o wrzecionowatym kształcie.

Rozwój[edytuj | edytuj kod]

Zimowanie odbywają w żółtawych bobówkach, w górnych warstwach gleby. Na powierzchnię wydostają się w kwietniu by po krótkim czasie składać jaja pod skórkę liści od spodniej strony. Po około 10 dniach młode larwy rozpoczynają minowanie tkanki liścia. Po dojrzeniu larwy opuszczają miejsce żerowania i przepoczwarzają się w glebie na głębokości ok. 4 cm. Nowe larwy z nowych osobników pojawiają się na roślinach już w lipcu i sierpniu tego samego roku.

Zwalczanie[edytuj | edytuj kod]

Polega na usuwaniu, paleniu lub głębokim zakopywaniu zarażonych liści lub za pomocą chemicznego opryskiwania preparatem zawierającym fenitrotion.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Euleia heraclei w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. W.N. Ellis: Euleia heraclei (Linnaeus, 1758), Zoölogisch Museum Amsterdam 2007. (niderl.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Atlas chorób i szkodników roślin warzywnych, PWRiL, Warszawa, 1987, ISBN 83-09-00005-7

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]