Li Yuanhong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Li.
Li Yuanhong
Li Yuanhong
Chińskie nazwisko i imię
Hanyu pinyin Lí Yuánhóng
Wade-Giles Li Yüan-hung
Zn. tradycyjne 黎元洪
Zn. uproszczone 黎元洪

Li Yuanhong (ur. 19 października 1864, zm. 3 czerwca 1928) – chiński wojskowy i polityk.

Pochodził z Huangpi w prowincji Hubei, jego ojciec był weteranem powstania tajpingów. W 1889 roku ukończył akademię morską w Tianjinie; jako dowódca krążownika brał udział w wojnie chińsko-japońskiej z lat 1894-1895[1]. Po jej zakończeniu przeniósł się do wojsk lądowych i został dowódcą garnizonu w Hankou.

Po wybuchu powstania w Wuchangu (październik 1911) został zmuszony przez rewolucjonistów do objęcia jego dowództwa[2] i objęcia stanowiska wojskowego gubernatora prowincji Hubei[1].

1 stycznia 1912 został wiceprezydentem proklamowanej w Nankinie Republiki Chińskiej; pełnił tę funkcję aż do śmierci Yuan Shikaia. W tym okresie zaczął aktywnie udzielać się w polityce; był jednym z najbardziej oddanych sojuszników Yuana i najzacieklejszych przeciwników Sun Jat-sena[1]. W 1913 roku założył własną Partię Postępową[1]. Po śmierci Yuan Shikaia 6 czerwca 1916 roku jako jego zastępca automatycznie przejął stanowisko głowy państwa. Był przeciwnikiem wypowiedzenia wojny Niemcom i zaangażowania się Chin po stronie Ententy. W wyniku konfliktu z członkami rządu Duana Qirui w czerwcu 1917 rozwiązał parlament, a także wezwał na pomoc oddziały zbrojne pod dowództwem Zhang Xuna. Gdy ten po wkroczeniu do stolicy 1 lipca 1917 roku proklamował restaurację monarchii, Li odmówił przyjęcia proponowanego mu wysokiego stanowiska i schronił się w poselstwie japońskim w Tianjinie. Po przywróceniu rządów republikańskich 17 lipca nowym prezydentem został dotychczasowy zastępca Li, Feng Guozhang.

Na urząd prezydenta (rządu w Pekinie) został powołany ponownie 11 czerwca 1922 roku w wyniku zwycięstwa kliki Zhili w I wojnie z Fengtian (kwiecień-maj 1922). Podczas swojej prezydentury próbował przywrócić stabilność państwa i ukrócić rządy militarystów, m.in. poprzez powołanie gabinetu złożonego z technokratów i apel o demobilizację wojsk[3]. Ostatecznie 13 czerwca 1923 roku został zmuszony przez Cao Kuna do ustąpienia z urzędu[4]. Po rezygnacji z prezydentury wycofał się z polityki i wrócił do Tianjinu, gdzie mieszkał do końca życia[1].

Commons in image icon.svg

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Li Yuanhong - The Only Person Who Was Twice President of the Republic of China (ang.). history.cultural-china. [dostęp 10 czerwca 2010].
  2. Jakub Polit: Chiny. Warszawa: Wydawnictwo Trio, 2004, s. 61. ISBN 83-88542-68-0.
  3. J. Polit, op.cit., s. 95
  4. J. Polit, op.cit., s. 96

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]