Liaotung

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Liaotung (półwysep))
Skocz do: nawigacja, szukaj
Położenie półwyspu Liaotung

Liaotung[1] (chiń. upr.: 辽东半岛; chiń. trad.: 遼東半島; pinyin: Liáodōng Bàndǎo) – półwysep w północno-wschodnich Chinach, w prowincji Liaoning. Położony pomiędzy zatoką Liaotuńską na zachodzie i Zachodniokoreańską na wschodzie, na Morzu Żółtym. Powierzchnia półwyspu wynosi ok. 54 tys. km²[2][3], długość ok. 225 - 250 km, szerokość 80 - 130 km[4][5][6], szerokość maksymalna u nasady ok. 150 km[3].

Półwysep Liaotung zbudowany jest z wapieni, piaskowców, łupków[6] i archaicznych gnejsów z intruzjami granitów[5]. Ukształtowanie powierzchni urozmaicone, na wybrzeżach nizinne, we wnętrzu półwyspu wyżynne, a miejscami górzyste, do 1132 m n.p.m.[5], średnia wysokość wynosi ok. 500 m n.p.m.[3]. Linia brzegowa jest dobrze rozwinięta, o długości całkowitej wynoszącej ok. 900 km, zachodnie brzegi półwyspu płaskie, wschodnie strome[6]. Klimat umiarkowany ciepły, monsunowy[6][5], z dużą ilością opadów[3].

Rozwinięte rolnictwo i rybołówstwo. Dzięki sprzyjającemu klimatowi, obfitym opadom i 6 miesięcznemu okresowi wegetacyjnemu jest to jeden z najważniejszych regionów uprawy owoców w Chinach[3]. Uprawa orzeszków ziemnych, kukurydzy, gaoliangu i pszenicy oraz hodowla jedwabników[5][6]. Od lat 60. jest to jeden z głównych regionów przemysłowych Chin. Wydobycie węgla kamiennego, rud metali oraz boksytów[6][5]. Zlokalizowanych jest tu ponad 600 dużych i średnich przedsiębiorstw metalurgicznych, maszynowich i petrochemicznych[3].

Przypisy