Libiąż
| Libiąż | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | małopolskie | ||
| Powiat | chrzanowski | ||
| Gmina | Libiąż gmina miejsko-wiejska |
||
| Założono | pierwsze wzmianki w księgach już około XI wieku | ||
| Prawa miejskie | 1969 | ||
| Burmistrz | Jacek Latko (od 2008) | ||
| Powierzchnia | 35,88 km² | ||
| Ludność (2010) • liczba • gęstość |
17 425 485,6 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 32 | ||
| Kod pocztowy | 32-590 | ||
| Tablice rejestracyjne | KCH | ||
| TERC (TERYT) |
2121503044 | ||
|
Urząd miejski
ul. Działkowa 132-590 Libiąż |
|||
| Strona internetowa | |||
Libiąż – miasto w woj. małopolskim, w powiecie chrzanowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Libiąż. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa katowickiego.
Położone jest w sąsiedztwie miast: Jaworzno, Chrzanów, Oświęcim i Chełmek.
Libiąż jest miastem przemysłowym. Na jego terenie znajdują się m.in. Kopalnia Węgla Kamiennego ZG "Janina", fabryka okien i profili PCW "Thermoplast", kopalnia dolomitu a także fabryka kostki brukowej "Libet". Należy do Jaworznicko-Chrzanowskiego Okręgu Przemysłowego.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Pierwsza historyczna wzmianka na temat Libiąża pochodzi z "Kronik" Jana Długosza. Dotyczy ona przekazania w roku 1243 miejscowości Libiąż Wielki i Libiąż Mały w posiadanie Zakonowi Benedyktynek przez dotychczasowych właścicieli pochodzących z rodu Gryfitów. W trakcie swego rozwoju Libiąż przechodził kolejno w posiadanie różnych rodów. Po podziale Polski na dzielnice w 1138 przynależy do Księstwa Raciborskiego, zaś od XIV do XVI wieku do Księstwa Oświęcimskiego, tym samym do państwa czeskiego. W 1564 wchłonięty przez Królestwo Polskie. W 1795 trafia do zaboru austriackiego. W okresie międzywojennym w województwie krakowskim. Ścisłe związki z Ziemią Krakowską uwidoczniły się m.in. w tradycjach, obrzędach, gwarze, a także w sferze kultury materialnej (strój, zabudowa) tutejszych mieszkańców.
Ważnym faktem w dziejach Libiąża było ufundowanie przez hrabiego Wielopolskiego w 1735 roku w Libiążu Wielkim parafii rzymsko - katolickiej pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego. Do XIX wieku Libiąż był typową osadą rolniczą. Budowa linii kolejowej Kraków - Wiedeń stała się powodem migracji zarobkowej i osiedlaniem się ludności na tych terenach.
Momentem przełomowym w historii Libiąża stał się fakt odkrycia tutaj u schyłku XIX wieku bogatych złóż węgla kamiennego. Na początku XX wieku rozpoczęto budowę kopalni węgla kamiennego "Janina", w której od 1907 roku eksploatuje się ten surowiec. Otworzyło to nowe perspektywy przed Libiążem. Tutejsi mieszkańcy otrzymali zatrudnienie, a miejscowość zaczęła być atrakcyjna także dla ludzi z zewnątrz. Od tej pory rozpoczął się szybki rozwój gospodarczy i kulturalny osady. Przybywali wykwalifikowani robotnicy oraz sporo inteligencji. W tym czasie zmienił się także kształt urbanistyczny Libiąża. Wokół kopalni zaczęły powstawać nowe osiedla mieszkaniowe i obiekty użyteczności publicznej (szkoła, poczta i telegraf). Do wybuchu I wojny światowej trwał szybki i potężny rozwój miejscowości.
Po odzyskaniu niepodległości nastąpił dalszy rozwój urbanistyczny i gospodarczy. Powstały nowe szlaki komunikacyjne, linia elektryczna i budynki użyteczności publicznej. Okres międzywojenny to czas silnego rozwoju działalności samorządowej, której kontynuacja nastąpiła dopiero w 1990 roku.
Okres II wojny światowej i pierwsze lata powojenne zahamowały aktywność społeczną i samorządową. Dopiero dalszy rozwój kopalni "Janina" spowodował ponowny napływ ludności na te tereny. Zaowocowało to uzyskaniem w 1969 roku praw miejskich przez Libiąż.
W okresie II wojny światowej (wrzesień 1943 - styczeń 1945) na terenie Libiąża działał podobóz KL Auschwitz Janinagrube; więźniowie wykonywali prace przy wydobyciu węgla w kopalni "Janina"; w podobozie przebywało ponad 800 osób[1].
Obecnie w skład miasta i gminy Libiąż wchodzą: miasto Libiąż oraz dwa sołectwa - Żarki i Gromiec.
Pomniki [edytuj]
- Pomnik "Poległym za Wolność i Lud" przy ulicy 1 Maja w Libiążu
- Pomnik "Wdzięczności dla Armii Radzieckiej" przy Placu Zwycięstwa - w ostatnich latach zrzucono czerwoną gwiazdę ze szczytu cokołu - grób 21 żołnierzy Armii Czerwonej
- Pomnik upamiętniający miejsce obozu jeńców radzieckich przy ulicy Armii Krajowej (przy stacji PKP)
- Pomnik na miejscu obozu koncentracyjnego "Janinagrube" na Obieżowej
- Pomnik "Partyzantów" - ma miejscu leśnego bunkra partyzantów zgrupowania AL w lesie pod Kroczymiechem
- Pomnik Odsieczy Wiedeńskiej przy Gimnazjum nr 1 przy ulicy Szkolnej
- Pomnik Tadeusza Kościuszki obok LCK przy ulicy Górniczej
- Pomnik Papieża Jana Pawła II w Parku Młodości
- Pomnik Skarbnika - dobrego, opiekuńczego ducha kopalnianych podziemi - w parku przy ulicy Górniczej
- Pomnik Janiny - dziewczyny, której imię nosi libiąska kopalnia
- Pomnik "Krzyż na Lipiu" - pomnik z okazji 25-lecia pontyfikatu Jana Pawła II, ufundowany przez wiernych parafii pw. Przemienienia Pańskiego
Rekreacja [edytuj]
- Kino - w Libiążu działa "Ale Kino". Znajduje się ono przy ulicy Górniczej. Seanse odbywają się głównie w weekendy.
- Libiąskie Centrum Kultury - przy ulicy Górniczej, w budynku tym znajduje się sala kinowo-teatralna, sala baletowa, mniejsza sala, siłownia, kafejka internetowa.
- Parki – główny park libiąski, "Park Młodości", znajduje się przy alei Jana Pawła II. W parku tym znajduje się zegar wodny i liczne wodne kaskady oraz pomnik Jana Pawła II pobłogosławiony przez Metropolitę Krakowskiego Stanisława Kardynała Dziwisza. Pozostałe parki umieszczone są przy ulicy Górniczej (tu pomnik Skarbnika), na Placu Zwycięstwa (pomnik Janiny - dziewczyny której imieniem została nazwana kopalnia węgla kamiennego) oraz park przy ulicy Chrzanowskiej.
- Ośrodek sportowo rekreacyjny im. Solidarności 1980 przy ulicy Marszałka Józefa Piłsudskiego. W skład tego kompleksu wchodzi stadion GKS Janina, basen letni, lokal "Kombajn", boiska do gry.
- Plac słoneczny utworzony w centrum miasta, niedaleko Parku Młodości. Cyklicznie odbywają się tu obchody "Dni Libiąża" oraz inne imprezy okolicznościowe.
- Zrekultywowana hałda odpadów pokopalnianych przy ulicy Krakowskiej
- Biblioteka publiczna przy ulicy Górniczej.
Kościoły i związki wyznaniowe [edytuj]
- Kościół rzymskokatolicki pw. Przemienienia Pańskiego
- Kościół rzymskokatolicki pw. św. Barbary
- Kościół polskokatolicki pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy (parafialny) wybudowany na początku lat 60. XX wieku przez Polonię amerykańską. Jest to wotum dla twórcy Kościoła Polskokatolickiego - a pochodzącego z pobliskich Żarek biskupa Franciszka Hodura. Kościół jednonawowy.
- Dom Zakonny Sióstr Służebniczek NMP
- Sala Królestwa Świadków Jehowy
Zabytki [edytuj]
- młyn wodny w Żarkach (z roku 1834 - obecnie niszczejący bez właściwej opieki i konserwacji)
- neogotycki kościół pw. Przemienienia Pańskiego
Kościół został wybudowany w latach 1904 - 1911 według projektu bardzo znanego polskiego architekta - Teodora Talowskiego, który był zwolennikiem stylów historycznych, rysownikiem i specjalistą w opracowywaniu skrajnie romantycznych fasad. Kościół w Libiążu należał do jednych z jego ostatnich projektów. Architekt zmarł w 1910 roku. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Walerego Eliasza-Radzikowskiego
- domy przy ulicy: Floriańskiej, Sienkiewicza, Flasińskiego, Armii Krajowej i Długosza (zabytkowy układ wsi - ulicówki (Libiąż Wielki))
- budynek Straży Pożarnej (ul. Floriańska)
- zabytkowy cmentarz parafialny przy ul. Oświęcimskiej
- cmentarzysko kultury łużyckiej w Żarkach
Komunikacja [edytuj]
Przez Libiąż przebiegają drogi wojewódzkie nr 780 oraz 933. Miasto znajduje się w niewielkiej odległości od autostrady A4. Do Krakowa jest stąd 50 km, do Katowic zaś 30 km.
Znajduje się tu także stacja kolejowa, z której odjeżdżają pociągi do Oświęcimia i do Krakowa przez Trzebinię (także do Wieliczki przez Kraków).
Miasta Partnerskie [edytuj]
Znane osoby związane z Libiążem [edytuj]
- Franciszek Hodur (1866-1953), organizator i pierwszy biskup Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego, publicysta, poeta
- Zygmunt Szczotkowski (1877-1943), dyrektor kopalni "Janina" w latach 1920-1939, mieszkał i pracował w Libiążu przez blisko 20 lat
- Alexis Bartet (1880-1953), dyrektor Compagnie Galicienne de Mines (CGdM, Galicyjskiej Spółki Kopalń) w latach 1912-1939, do której należała kopalnia "Janina", spędził w Libiążu znaczną część czasu od utworzenia firmy CGdM do wybuchu II wojny światowej
- Franciszek Flasiński (1888-1946), polski ksiądz katolicki, proboszcz parafii w Libiążu, zamordowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa
- Jerzy Litwiniszyn (1914-2000), prof. AGH, inżynier górniczy, naukowiec, prezes krakowskiego oddziału PAN i wiceprezes Polskiej Akademii Nauk
- Jan Zając - biskup (ur. 20 czerwca 1939 w Libiążu)
- Tadeusz Arkit - polski polityk i samorządowiec, z wykształcenia inżynier górnictwa, poseł na Sejm (ur. 10 listopada 1955 w Tenczynku)
- Andrzej Sermak - piłkarz, trener (ur.29 listopada 1962 roku w Libiążu)
- Jacek Cyzio - piłkarz, trener (ur. 6 września 1968 w Chrzanowie)
- Marek Sowa - polski samorządowiec (ur.4 lutego 1967 roku w Libiążu)
- Kazimierz Poznański - polski polityk, poseł na Sejm III kadencji (ur. 4 marca 1962 w Libiążu)
- Daniel Chylaszek - polski piłkarz, pomocnik (ur. 25 września 1982 w Oświęcimiu)
- Marcin Korcz - Aktor ( ur.15 listopada 1986)
+
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||