Libia (kolonia włoska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Libia Italiana
Libia
Włoska Afryka Północna
Trypolitania (kolonia włoska)
Cyrenajka (kolonia włoska)
1934-1943 Cyrenajka
Trypolitania
Fazzan
Flaga Libii Włoskiej
Herb Libii Włoskiej
Flaga Libii Włoskiej Herb Libii Włoskiej
Stolica Trypolis
Ustrój polityczny monarchia
Ostatnia głowa państwa król Włoch Humbert II (ostatni)
Status terytorium kolonia
Zależne od Zjednoczone Królestwo Włoch
Jednostka monetarna lir włoski
Okupacja wojska alianckie
1943
Religia dominująca islam, katolicyzm
Mapa Libii Włoskiej

Libia - włoska kolonia, istniejąca w latach 1934-1943 na terenie obecnej Republiki Libii.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W wyniku wojny włosko-tureckiej (1911-1912) terytoria obecnej Libii przeszły pod panowanie Włochów, którzy na jej terenie kolonię, Włoską Afrykę Północną. W 1927 roku wydzielono z niej Cyrenajkę i Trypolitanię, zaś w 1934 połączono je wszystkie, tworząc Libię. Włosi osiedlali w Libii osadników oraz prowadzili italianizację miejscowej ludności.

Mapa Libii

Po zajęciu przez Włochy Trypolisu w 1911 w kraju wybuchło powstanie kierowane przez bohatera narodowego Libii Omara Mukhtara. Do zdławienia powstania Benito Mussolini skierował Rodolfo Grazianiego, który kierował w Libii siłami zbrojnymi. Walki partyzanckie koncentrujące się głównie w rejonie Gór Zielonych (Al-Dżabal al-Achdar) w Cyrenajce trwały do 1935. W celu zdławieniu powstania Włosi utworzyli w Libii obozy koncentracyjne, w których przetrzymywano łącznie 125 000 osób, głównie mężczyzn mogących stanowić kadrę partyzantki. Pomimo sytuacji w kraju kontynuowana była polityka osadnictwa i w latach 1940 w Libii mieszkało już około 110 tysięcy Włochów, którzy stanowili 12% ogółu ludności.

Paszport obywatela polskiego z roku 1930 - strona z wizą (wydaną w Syrakuzach, Sycylia) i stemplem kontroli granicznej kolonialnych władz Włoch w Trypolisie (Libia, w 1930 Trypolitania).
Plany Mussoliniego odnośnie do Afryki po wygranej wojnie. Linią zieloną zaznaczono terytoria, które miały być włoskimi koloniami, pomarańczową planowane granice Wielkich Włoch.

W czasie II wojny światowej Libia stała się miejscem walk między wojskami alianckimi i Osi. Uczestniczyli w nich również Polacy (m.in. pod Tobrukiem). Po zakończeniu wojny Włochy zrzekły się praw do Libii, która początkowo przeszła pod zarząd angielski (Trypolitania i Cyrenajka) oraz francuski (Fazzan). W roku 1951 decyzją ONZ Libia stała się krajem niepodległym, w którym władzę sprawował król Muhammad Idris al-Mahdi.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Włosi Udział Populacja Źródło
1936 112.600 13,26% 848.600 Enciclopedia Geografica Mondiale K-Z, De Agostini,1996
1939 108.419 12,37% 876.563 Guida Breve d'Italia Vol. III, C.T.I., 1939
1962 35.000 2,1% 1.681.739 Enciclopedia Motta, Vol. VIII, Motta Editore, 1969
1982 1.500 0,05% 2.856.000 Atlante Geografico Universale, Fabbri Editori, 1988
2004 22.530 0,4% 5.631.585 L'Aménagement Linguistique dans le Monde

Znani libijscy Włosi[edytuj | edytuj kod]

Italo Balbo, gubernator Libii