Liborio Solís

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Liborio Solís
Data i miejsce urodzenia 21 marca 1982
Wenezuela Maracay
Obywatelstwo  Wenezuela
Wzrost 163 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa junior kogucia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 22
Zwycięstwa 18 (9 KO)
Porażki 3
Remisy 1

Liborio Solís Marturet (ur. 21 marca 1982 w Maracay) – wenezuelski bokser, były mistrz świata WBA Super i IBF w kategorii supermuszej.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowiec zadebiutował 15 grudnia 2000 roku. Miał długą przerwę od boksu, gdy ostatnią walkę stoczył w 2002 roku, powrócił dopiero w 2007. Do 2009 roku stoczył kolejnych 5 walk, z których 4 wygrał i 1 przegrał, zdobywając mistrzostwo kraju w wadze super muszej.

15 kwietnia 2011 roku pokonał Kolumbijczyka Oswaldo Mirandę i zdobył pas WBA Fedelatin w wadze koguciej. 22 października obronił tytuł, kiedy pokonał jednogłośnie na punkty byłego mistrza świata WBA, Rafaela Concepciona.

10 grudnia 2011 roku zdobył tymczasowe mistrzostwo świata WBA w wadze super muszej. Pokonał niejednogłośnie na punkty (117-111, 117-111, 111-117) Meksykanina José Salgado[1][2]. Tytuł obronił 28 kwietnia 2012 roku, pokonując jednogłośnie na punkty Argentyńczyka Santiago Acostę.

6 maja 2013 r. otrzymał szansę walki o mistrzostwo świata WBA w kategorii junior koguciej. Jego rywalem był Japończyk Kōhei Kōno, który zdobył tytuł 31. grudnia 2012 r. Mistrz świetnie rozpoczął pojedynek, posyłając Solísa na deski już w 2. rundzie. Wenezuelczyk doszedł do siebie, a w 8. rundzie doprowadził do liczenia Kono. Po 12. rundach decyzją większości zwyciężył Liborio Solís, odbierając rywalowi mistrzostwo[3]. 3. grudnia 2013 r., Wenezuelczyk zunifikował tytuły WBA Super i IBF, pokonując niejednogłośnie na punkty Daiki Kamedę.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy