Liczba falowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Liczba falowa – w fizyce jeden z parametrów fali harmonicznej. Zdefiniowana jest wzorem

 k =\frac {2\pi} \lambda ,

gdzie:

k – liczba falowa, w układzie SI jednostką jest 1/m;
λ – długość fali, w metrach.

Użycie liczby falowej w miejsce długości fali upraszcza zapis równania falowego.

Uogólnieniem liczby falowej dla równania opisującego falę na płaszczyźnie lub w przestrzeni jest wektor falowy.

W spektroskopii[edytuj | edytuj kod]

W spektroskopii liczbą falową  \tilde{\nu} nazywa się często odwrotność długości fali:

 \tilde{\nu} =\frac 1 \lambda .

Wówczas dla odróżnienia liczbę falową używaną w równaniu fali nazywa się kątową liczbą falową.

Przedstawienie widma absorpcji lub widma emisji w jednostkach liczb falowych jest wygodniejsze, ponieważ skala ta jest proporcjonalna do energii i z widm możemy bezpośrednio odczytać informację o rozkładzie (odległościach w jednostkach energii) stanów elektronowych.

Liczbę falową można mierzyć w centymetrach odwrotnych.