Liczba jodowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Liczba jodowa (LJ, II) – liczba gramów fluorowca, przeliczona na liczbę gramów jodu, który w określonych warunkach ulega reakcji addycji do atomów węgla związanych wiązaniem wielokrotnym, zawartych w 100 g badanej substancji[1]. Wyznacza ona zawartość związków nienasyconych w mieszaninie[2].

Liczbę jodową można wyznaczać w organicznych związkach chemicznych i ich mieszaninach, np. takich jak tłuszcze techniczne, alkohole, kwasy tłuszczowe, aminy, amidoaminy i czwartorzędowe sole amoniowe.

Przypisy

  1. Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska X. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276. ISBN 978-83-63724-47-7.
  2. Encyklopedia techniki. Chemia. Warszawa: WNT, 1965, s. 378–379.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]