Lidia Zamenhof

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lidia Zamenhof
Lidia Zamenhof
Data i miejsce urodzenia 29 stycznia 1904
Warszawa
Data i miejsce śmierci 1942
Treblinka
Zawód pisarka, tłumaczka, językoznawca
Grób symboliczny Lidii Zamenhof na cmentarzu żydowskim w Warszawie

Lidia Zamenhof (esp. Lidja Zamenhof; ur. 29 stycznia 1904 w Warszawie, zm. 1942 w Treblince) – polska propagatorka esperanto, bahaizmu oraz idei homaranizmu, tłumaczka i pisarka; córka Ludwika (1859–1917) i Klary Zamenhof (1863–1924), siostra Zofii (1889–1942) i Adama (1888–1940).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Prawdopodobnie w 1925 podczas Światowego Kongresu Esperanto w Genewie została zapoznana z zasadami bahaizmu przez Marthę Root i Adelberta Muhlschlegela. W kwietniu 1926 zdeklarowała się jako wyznawczyni tej religii. Pod koniec 1937 na prośbę Shoghi Effendiego, Strażnika Wiary Bahai wyjechała do Stanów Zjednoczonych, by uczyć tam esperanto i zasad bahaizmu. W związku z działaniami Urzędu Imigracyjnego musiała powrócić do Polski w grudniu 1938. Podróżując po całym kraju, kontynuowała działalność rozpoczętą w Stanach Zjednoczonych.

Została zatrzymana przez niemieckie władze okupacyjne w związku ze swoim żydowskim pochodzeniem i przesiedlona do getta warszawskiego.

Zginęła w 1942 w obozie zagłady w Treblince.

Jej symboliczny grób (tablica pamiątkowa przy grobie Klary Zamenhof) znajduje się na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie[1].

Przypisy

  1. Symboliczny grób Lidii Zamenhof w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie