Lietuvos Geležinkeliai

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lietuvos Geležinkeliai
Forma prawna spółka akcyjna
Data założenia pierwsza linia 1860
jako Kolej Litewska 1919, 1991
Lokalizacja Litwa
Siedziba Mindaugo g. 12-14
LT-03603 Vilnius
Prezes Stasys Dailydka
Branża transport
Produkty transport kolejowy
Zatrudnienie 10 505 osób (2011)
brak współrzędnych
Strona internetowa
Budynek Zarządu Lietuvos Geležinkeliai w Wilnie
Lokomotywy Siemens ER20 CF w barwach Kolei Litewskich
Pociągi (po lewej PESA 620M) w barwach Kolei Litewskich na dworcu w Wilnie

Lietuvos Geležinkeliai (LG) (Koleje Litewskie (pol.)), litewski narodowy przewoźnik kolejowy. Przedsiębiorstwo zarządza siecią kolejową o rozstawie 1520 mm (1745,8 km) jak i 1435 mm (21,8 km ); łącznie 1767,2 km[1], w tym 1377,2 km linii jednotorowych, 388,3 km linii dwutorowych i 2,1 km linii trójtorowych. 122 km to linie zelektryfikowane. Lietuvos Geležinkeliai dysponuje 68[2] czynnymi stacjami, na których wykonuje się operacje handlowe.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Geležinkelių infrastruktūros direkcija (Dyrekcja Infrastruktury Kolejowej)
    • UAB Geležinlio tiesimo centras (Centrum Budownictwa Kolejowego), Landwarów, pow. Troki
    • UAB Gelmagis, Šilėnai, Szawle – spółka napraw infrastruktury
    • UAB Gelsita, Poniewież – spółka napraw infrastruktury
  • Keleivių vežimo direkcija (Dyrekcja Przewozów Pasażerskich)
  • Krovinių vežimo direkcija (Dyrekcja Przewozów Towarowych)
    • UAB Vilniaus lokomotyvu remonto depas (Wileński Zakład Naprawy Lokomotyw), Wilno
  • UAB Gelsauga, Wilno – spółka ochrony kolei

Koleje Litewskie utrzymują też w swojej strukturze Muzeum Kolejnictwa (Geležinkelių muziejus).

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Kompleks budynków powstał w latach 18601914 dla zarządu Kolei Poleskiej (Полесская железная дорога); arch. Tadeusz Maria hr. Rostworowski.

Użytkownikami budynków następnie, ułożone w układzie chronologicznym, były m.in.:

  • Kolej Przewozów Wojskowych, Dyrekcja Kolei Wojskowych w Wilnie (Militäreisenbahn-Direktion Wilna) (1915–)
  • Dowództwo Kolei Wojskowych Litewskich (1919)
  • Dyrekcja Wileńska Kolei Państwowych (1919–1922)
  • Dyrekcja Kolei Państwowych w Wilnie (1922–1929)
  • Dyrekcja Okręgowa Kolei Państwowych Wilno (1929–1939)
  • Литовская железная дорога (Kolej Litewska) (1940 ?)
  • Балтийская железная дорога (Kolej Nadbałtycka), Wilno (1940–)
  • agenda Północnej Dyrekcji Kolejowej (Haupteisenbahndirektion Nord), Ryga (1941)
  • Eisenbahnbezirksdirektion Litauen (Dyrekcja Rejonowa Kolei Litwa) (1943); lub Kowno
  • Литовская железная дорога (Kolej Litewska) (1944–1953)
  • agenda Kolei Bałtyckich (Балтийская железная дорога), Ryga (1953–1956)
  • Литовская железная дорога (Kolej Litewska) (1956–1963)
  • agenda Kolei Przybałtyckich (Прибалтийская железная дорога), Ryga (1963–1992)
  • Lietuvos Geležinkeliai (Koleje Litewskie) (od 1992)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Publiczna infrastruktura kolejowa Sprawozdanie o stanie sieci na lata 2014-2015 (str. 7) (ang.). Dyrekcja Infrastruktury Kolejowej Kolei Litewskich, 12.04.2013. [dostęp 2013-12-14].
  2. Inne źródło randburg.com. [dostęp 2013-12-14]. podaje na 2001 rok liczbę stacji towatowych 97, a pasażerskich 157