Liga Światowa siatkarzy
Liga Światowa siatkarzy (skrót LŚ) – cykliczne, międzynarodowe rozgrywki w piłce siatkowej mężczyzn, organizowane corocznie (od roku 1990) przez Międzynarodową Federację Piłki Siatkowej (FIVB) oraz członków Rady Ligi Światowej (RLŚ) dla wybranych przez nie reprezentacji krajowych.
Zaproszenia do udziału w każdej edycji LŚ dostają wyłącznie państwa, których siatkarskie federacje oraz męskie reprezentacje spełniają wszystkie ustalone wcześniej kryteria, uzyskując w ten sposób możliwość zdobycia znaczących nagród pieniężnych (w 2006 roku łączna pula nagród wyniosła 20 mln dolarów).
Spis treści |
[edytuj] Historia
Podczas - odbywającego się w Pradze w roku 1986 - II Światowego Kongresu Międzynarodowej Federacji Piłki Siatkowej stanowisko prezesa tej organizacji powierzono Meksykaninowi Rubenowi Acoście. Niemal od razu - wraz z grupą swych współpracowników - opracował on wieloletnią koncepcję, mającą na celu rozpropagowanie męskiej piłki siatkowej na świecie, po czym stopniowo zaczął wcielać ją w życie. Zasadniczą oś planu nowych władz FIVB stanowiło zwiększenie liczby oraz częstotliwości przeprowadzania wielkich imprez międzynarodowych o zasięgu globalnym, bowiem - odbywające się zaledwie raz na 4 lata - turnieje siatkarskie Igrzysk Olimpijskich oraz finały Mistrzostw Świata nie zaspokajały ich ambicji. Dlatego pod koniec lat 80. przygotowano projekt zorganizowania zupełnie nowych rozgrywek, mających się odbywać corocznie, w których uczestniczyłyby wyłącznie najlepsze krajowe reprezentacje świata. Imprezie nadano nazwę Liga Światowa, a jej pierwszą edycję przeprowadzono w 1990 roku.
W dotychczasowych 18 edycjach tych elitarnych rozgrywek (1990 - 2007) wystąpiły 24 drużyny (27, licząc oddzielnie ZSRR, WNP i RUS oraz YUG i SCG). Najwięcej końcowych triumfów zanotowali Brazylijczycy, którzy wygrali LŚ aż dziewięć razy, ośmiokrotnie zwyciężali Włosi, a po razie: Holendrzy, Kubańczycy i Rosjanie.
Reprezentacja Polski uczestniczy w rozgrywkach Ligi Światowej nieprzerwanie od jej 9 edycji (tj. od roku 1998). W 131 meczach (w dziesięciu startach 1998-2007) odniosła 75 zwycięstw i doznała 58 porażek. Cztery razy zdołała awansować do rundy finałowej - w 2001 roku w Katowicach, w 2002 w Brazylii i w 2005 w Serbii i Czarnogórze. Po raz trzeci Polska była gospodarzem finału Ligi Światowej w 2011 roku. Wtedy to nasi reprezentanci zajęli 3. miejsce.
[edytuj] Zasady
Regulamin rozgrywek Ligi Światowej wielokrotnie ulegał zmianom. Najnowsze rozwiązania wprowadzono przed 22. edycją w roku 2011.
Od roku 2006 w fazie grupowej występuje 16 drużyn. Są one dzielone na cztery grupy, w których mecze rozgrywane są przez sześć kolejnych weekendów systemem "każdy z każdym" (po dwa mecze u siebie i na wyjeździe).
Ostatnia Faza Finałowa w roku 2011 została rozegrana w dniach 6 - 10 lipca 2011 roku w Gdańsku z udziałem ośmiu drużyn. Do turnieju finałowego w awansowały po 2 najlepsze drużyny z każdej grupy eliminacyjnej (Grupy: A - D), z uwzględnieniem udziału Polski. Ze względu na to, że gospodarz Fazy Finałowej - Polska - zajęła w swojej grupie miejsce trzecie, do Fazy Finałowej awansowały trzy najlepsze drużyny z drugich miejsc wyłonione po stworzeniu specjalnej tabeli.
Po dwie najlepsze drużyny z obydwu grup Fazy Finałowej (Grupy E i F) zagrały w półfinałach, tzw. Final Four (zwycięzcy grup "na krzyż" z drużynami, które zajęły drugie miejsca). Zwycięzcy półfinałów zagrali w finale, a pokonani - o brązowy medal. Po raz pierwszy Polska zdobyła medal Ligi Światowej (w meczu o 3. miejsce pokonała reprezentację Argentyny).
[edytuj] Nagrody
Rozgrywki Ligi Światowej są prestiżowe ale i dobrze płatne. W pierwszych szesnastu edycjach na nagrody przeznaczono 131 milionów dolarów, a suma nagród wzrosła od 1 miliona w pierwszej edycji do 20 milionów w 2006 roku.
W 2005 roku najlepsza drużyna w Final Four[1] miała zagwarantowaną nagrodę w wysokości miliona dolarów. Pozostałe trzy drużyny otrzymały kwoty odpowiednio mniejsze (drugie miejsce 450 tys. dolarów, trzecie 280 tys., czwarte 150 tys.). Siatkarze mogli też liczyć na gratyfikacje za zajęte miejsce w grupie eliminacyjnej (845 tys. za pierwsze miejsce, 830 tys. za drugie, 825 tys. za trzecie i 820 tys. za czwarte), za udział w poszczególnych meczach (za mecze w grupie przewidziano po 1000 dol. dla każdego zawodnika za wygraną oraz po 700 za porażkę) oraz za indywidualne osiągnięcia, tj. dla Najlepiej Punktującego - MVP (40 tys. dol.), Najskuteczniej Atakującego (17,2 tys.), Najlepiej Blokującego (17 tys.) i Najlepiej Serwującego (17 tys.). Łączna pula nagród w 2005 roku wyniosła 13,4 mln dolarów.
Nie wszystkie zdobyte pieniądze trafiają jednak na konta zawodników. Zgodnie z przepisami nagrody za miejsca należą do krajowych federacji i to one decydują, jak je rozdysponować.
[edytuj] Kontrowersje
Pomimo że Liga Światowa jest stosunkowo mało ważną imprezą (ważniejszymi wydają się być np. igrzyska olimpijskie oraz mistrzostwa świata, czy Europy), choć dość prestiżową, za udział w niej otrzymuje się stosunkowo dużo punktów w rankingu FIVB, przez co startów w tej męczącej imprezie (wiele wyjazdów na różne kontynenty, zmiana stref czasowych, sporo meczów) nie opłaca się odpuszczać. Kolejną kontrowersją jest fakt przyznawania miejsc startowych w imprezie. Nie dzieje się to drogą eliminacji. Jedyną możliwością udziału w Lidze jest otrzymanie przez federację zaproszenia od FIVB. Wprowadzenie w 2006 roku dzikiej karty do udziału w ścisłym finale wprowadziło kolejne kontrowersje. Niespotykanym również jest system przyznawania miejsc przy tej samej liczbie zwycięstw, tj. stosunek zdobytych małych punktów do przegranych. W wyniku tego może okazać się opłacalne przegranie jednego seta małą liczbą punktów, aby następnego wygrać z większą przewagą. Zdarza się również wygranie całego meczu, a przegranie go w liczbie małych punktów.
[edytuj] Medaliści Ligi Światowej
[edytuj] Klasyfikacja medalowa
| Lp. | Państwo |  |
 |
 |
Razem |
|---|---|---|---|---|---|
| 1. |  Brazylia |
9 | 3 | 4 | 16 |
| 2. |  Włochy |
8 | 3 | 2 | 13 |
| 3. |  Rosja ( ZSRR) |
2 | 5 | 7 | 14 |
| 4. |  Kuba |
1 | 5 | 2 | 8 |
| 5. |  Holandia |
1 | 1 | 1 | 3 |
| 6. |  Stany Zjednoczone |
1 | 0 | 2 | 3 |
| 7. |  Serbia (Jugosławia oraz Serbia i Czarnogóra) |
0 | 4 | 3 | 7 |
| 8. |  Francja |
0 | 1 | 0 | 1 |
| 9. |  Polska |
0 | 0 | 1 | 1 |
[edytuj] MVP
[edytuj] Polska w Lidze Światowej
[edytuj] Mecze reprezentacji Polski w Lidze Światowej
[edytuj] Bilans reprezentacji Polski w LŚ
| Rok | Edycja | Miejsce | Liczba meczów | Zwycięstwa | Porażki | Sety | Trener |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1998 | IX | 10. | 12 | 3 | 9 | 12:33 | Ireneusz Mazur |
| 1999 | X | 8. | 12 | 5 | 7 | 21:25 | |
| 2000 | XI | 8. | 12 | 5 | 7 | 21:24 | Ryszard Bosek |
| 2001 | XII | 7. | 15 | 8 | 7 | 29:30 | |
| 2002 | XIII | 5. | 15 | 9 | 6 | 32:27 | Waldemar Wspaniały |
| 2003 | XIV | 9. | 12 | 6 | 6 | 24:21 | |
| 2004 | XV | 7. | 12 | 6 | 6 | 22:18 | Stanisław Gościniak |
| 2005 | XVI | 4. | 15 | 10 | 5 | 39:27 | Raúl Lozano |
| 2006 | XVII | 7. | 12 | 9 | 3 | 31:19 | |
| 2007 | XVIII | 4. | 16 | 14 | 2 | 44:19 | |
| 2008 | XIX | 5. | 16 | 9 | 7 | 36:29 | |
| 2009 | XX | 9. | 12 | 5 | 7 | 18:26 | Daniel Castellani |
| 2010 | XXI | 10. | 12 | 6 | 6 | 24:24 | |
| 2011 | XXII | 3. | 17 | 9 | 8 | 31:29 | Andrea Anastasi |
| Razem: | 190 | 104 | 86 | 384:351 | |||
[edytuj] Ciekawostki
Najdłuższy set w historii Ligi Światowej miał miejsce 9 lipca 2011 w meczu Brazylia - Argentyna, ostateczny wynik wyniósł aż 42:40 dla Brazylii. Mecz odbywał się w gdańskiej Ergo Arenie, w półfinale rozgrywek Ligi Światowej[3].
[edytuj] Zobacz też
- Historia Ligi Światowej siatkarzy
- Mecze reprezentacji Polski w piłce siatkowej mężczyzn w Lidze Światowej
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Final Four - turniej finałowy z udziałem czterech drużyn
- ↑ n/s ||Polska nie startowała
- ↑ Liga Światowa. Brazylia pokonała Argentynę i jest już w finale
|
|||||
