Liga Mistrzów piłkarzy ręcznych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Liga Mistrzów EHF
Sports current event.svg EHF Liga Mistrzów 2013/2014
Państwo 16 państw
Oficjalny skrót ehfcl
Dyscyplina Piłka ręczna
Organizator rozgrywek EHF
(poprzez EHF Marketing GmbH)
Data założenia 1993
Założyciel EHF
Poprzednia nazwa Puchar Europy Mistrzów Krajowych
(1957-1993)
Liga Mistrzów EHF
(1994-obecnie)
Partner TV 35 stacji
Rozgrywki
Liczba drużyn 36 (łącznie z eliminacjami)
24 (faza grupowa)
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Hiszpania GD Teka Santander
Obecny zwycięzca Niemcy HSV Hamburg
Najwięcej zwycięstw Hiszpania FC Barcelona (8)
Oficjalna strona internetowa

Liga Mistrzów piłkarzy ręcznych (ang. EHF Champions League) – międzynarodowe, klubowe rozgrywki piłki ręcznej, utworzone z inicjatywy Europejskiej Federacji Piłki Ręcznej (EHF) w 1993 i regularnie (co sezon) prowadzone przez tę organizację od edycji 1993/1994 w ramach europejskich pucharów, przeznaczone dla najlepszych męskich drużyn klubowych (zajmujących czołowe miejsca w europejskich ligach krajowych). Najważniejsze oraz najbardziej prestiżowe klubowe zmagania piłki ręcznej na „starym kontynencie”, które zastąpiły – rozgrywany od sezonu 1956/1957 do 1992/1993 – Puchar Europy Mistrzów Krajowych (PEMK).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Reorganizacja rozgrywek PEMK – która doprowadziła do utworzenia Ligi Mistrzów – stała się możliwa na początku lat 90. XX wieku, po założeniu EHF. Gruntowną reformę rozpoczęto w 1993 i od sezonu 1993/1994 impreza nosi nazwę Ligi Mistrzów. System rozgrywek oraz liczba uczestniczących w nich drużyn ulegała – na przestrzeni lat – kilku zmianom, jednak najważniejszą cechą pozostaje do dziś ich cykliczność. Wcześniej zdarzało się, że zmagania w ramach Pucharu Mistrzów były zawieszane na czas Mistrzostw Świata (w latach 1958, 1961 i 1964). PEMK nieobce były również zawirowania polityczne, bowiem w 1969 federacje odmówiły współzawodnictwa z powodu wydarzeń praskiej wiosny. W latach 1993-2003 w rozgrywkach o Ligę Mistrzów uczestniczyło 32 zespołów, zaś od sezonu 2003/2004 bierze w nich udział łącznie 40 drużyn, z których do fazy grupowej przystępują 32 ekipy.

Edycje[edytuj | edytuj kod]

Edycja Sezon 1 miejsce 2 miejsce 3 miejsce 4 miejsce
I. 1993/1994 Hiszpania Teka Santander Portugalia ABC Braga Austria UHK West Wiedeń Francja USAM Nîmes
II. 1994/1995 Hiszpania Elgorriaga Bidasoa Chorwacja Badel 1862 Zagrzeb Niemcy THW Kiel Hiszpania Caja Cantabria Santander
III. 1995/1996 Hiszpania FC Barcelona Hiszpania Elgorriaga Bidasoa Szwajcaria Pfadi Winterthur Niemcy THW Kiel
IV. 1996/1997 Hiszpania FC Barcelona Chorwacja Badel 1862 Zagrzeb Słowenia Celje Pivovarna Laško Niemcy THW Kiel
V. 1997/1998 Hiszpania FC Barcelona Chorwacja Badel 1862 Zagrzeb Niemcy TBV Lemgo Słowenia Celje Pivovarna Laško
VI. 1998/1999 Hiszpania FC Barcelona Chorwacja Badel 1862 Zagrzeb Słowenia Celje Pivovarna Laško Hiszpania Portland San Antonio
VII. 1999/2000 Hiszpania FC Barcelona Niemcy THW Kiel Słowenia Celje Pivovarna Laško Chorwacja Badel 1862 Zagrzeb
VIII. 2000/2001 Hiszpania Portland San Antonio Hiszpania FC Barcelona Słowenia Celje Pivovarna Laško Niemcy THW Kiel
IX. 2001/2002 Niemcy SC Magdeburg Węgry Fotex MKB Veszprém KC Dania KIF Kolding Hiszpania Portland San Antonio
X. 2002/2003 Francja Montpellier HB Hiszpania Portland San Antonio Słowenia Prule 67 Lublana Węgry Fotex MKB Veszprém KC
XI. 2003/2004 Słowenia Celje Pivovarna Laško Niemcy SG Flensburg-Handewitt Hiszpania BM Ciudad Real Niemcy SC Magdeburg
XII. 2004/2005 Hiszpania FC Barcelona Hiszpania BM Ciudad Real Słowenia Celje Pivovarna Laško Francja Montpellier HB
XIII. 2005/2006 Hiszpania BM Ciudad Real Hiszpania Portland San Antonio Niemcy SG Flensburg-Handewitt Węgry MKB Veszprém KC
XIV. 2006/2007 Niemcy THW Kiel Niemcy SG Flensburg-Handewitt Hiszpania Portland San Antonio Hiszpania BM Valladolid
XV. 2007/2008 Hiszpania BM Ciudad Real Niemcy THW Kiel Niemcy HSV Hamburg Hiszpania FC Barcelona
XVI. 2008/2009 Hiszpania BM Ciudad Real Niemcy THW Kiel Niemcy HSV Hamburg Niemcy Rhein-Neckar Löwen
XVII. 2009/2010 Niemcy THW Kiel Hiszpania FC Barcelona Hiszpania BM Ciudad Real Rosja Czechowskie Niedźwiedzie
XVIII. 2010/2011 Hiszpania FC Barcelona Hiszpania Renovalia Ciudad Real Niemcy HSV Hamburg Niemcy Rhein-Neckar Löwen
XIX. 2011/2012 Niemcy THW Kiel Hiszpania Atlético Madryt Dania AG Kopenhaga Niemcy Füchse Berlin
XX. 2012/2013 Niemcy HSV Hamburg Hiszpania FC Barcelona Polska Vive Targi Kielce Niemcy THW Kiel
XXI. 2013/2014

Osiągnięcia według klubów[1][edytuj | edytuj kod]

Drużyna Triumfator Finalista Lata wygranych Lata przegranych
Hiszpania FC Barcelona 8 4 (1991, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2005, 2011) (1990, 2001, 2010, 2013)
Niemcy VfL Gummersbach 5 1 (1967, 1970, 1971, 1974, 1983) (1972)
Niemcy THW Kiel 3 3 (2007, 2010, 2012) (2000, 2008, 2009)
Hiszpania BM Ciudad Real 3 2 (2006, 2008, 2009) (2005, 2011)
Białoruś SKA Mińsk 3 (1987, 1989, 1990)
Niemcy SC Magdeburg 3 (1978, 1981, 2002)
Chorwacja RK Zagrzeb 2 4 (1992, 1993) (1995, 1997, 1998, 1999)
Czechy HC Dukla Praga 2 2 (1963, 1984) (1967, 1968)
Rumunia Steaua MFA Bukareszt 2 2 (1968, 1977) (1971, 1989)
Niemcy Frisch Auf Göppingen 2 1 (1960, 1962) (1959)
Serbia RK Metaloplastika 2 1 (1985, 1986) (1984)
Niemcy TV Großwallstadt 2 (1979, 1980)
Chorwacja RK Bjelovar 1 2 (1972) (1962, 1973)
Rosja CSKA Moskwa 1 2 (1988) (1977, 1983)
Hiszpania SDC San Antonio 1 2 (2001) (2003, 2006)
Rumunia Dynamo Bukareszt 1 1 (1965) (1963)
Rosja MAI Moskwa 1 1 (1973) (1974)
Bośnia i Hercegowina Borac Banja Luka 1 1 (1976) (1975)
Węgry Budapeszt Honvéd 1 1 (1982) (1966)
Hiszpania CB Cantabria 1 1 (1994) (1992)
Hiszpania CD Bidasoa 1 1 (1995) (1996)
Szwecja Redbergslids IK 1 (1959)
Niemiecka Republika Demokratyczna SC Lipsk 1 (1966)
Niemiecka Republika Demokratyczna ASK Frankfurt nad Odrą 1 (1975)
Francja Montpellier HB 1 (2003)
Słowenia Rokometni Klub Celje 1 (2004)
Niemcy HSV Hamburg 1 (2013)
Polska Wybrzeże Gdańsk 2 (1986, 1987)
Niemcy SG Flensburg-Handewitt 2 (2004, 2007)
Hiszpania Atlético Madryt 2 (1985, 2012)
Dania AGF Århus 1 (1960)
Chorwacja Medveščak Zagrzeb 1 (1965)
Niemiecka Republika Demokratyczna Dynamo Berlin 1 (1970)
Dania KFUM Fredericia 1 (1976)
Polska Śląsk Wrocław 1 (1978)
Niemiecka Republika Demokratyczna Empor Rostock 1 (1979)
Islandia Valur Reykjavík 1 (1980)
Słowenia Slovan Lublana 1 (1981)
Szwajcaria TSV St. Omar St. Gallen 1 (1982)
Niemcy TUSEM Essen 1 (1988)
Serbia RK Proleter Zrenjanin 1 (1991)
Niemcy SG Wallau-Massenheim 1 (1993)
Portugalia ABC Braga 1 (1994)
Węgry MKB Veszprém KC 1 (2002)

Osiągnięcia według krajów[edytuj | edytuj kod]

Drużyna Triumfator Finalista Liczba finałów
 Niemcy (także jako  NRD) 17 11 28
 Hiszpania 13 10 23
 Chorwacja 3 7 10
 Rumunia 3 3 6
 Czechy 3 2 5
 Białoruś 3 0 3
 Rosja 2 3 5
 Serbia 2 2 4
 Węgry 1 2 3
 Szwecja 1 1 2
 Bośnia i Hercegowina 1 1 2
 Słowenia 1 1 2
 Francja 1 0 1
 Polska 0 3 3
 Dania 0 2 2
 Islandia 0 1 1
 Szwajcaria 0 1 1
 Portugalia 0 1 1

Występy polskich klubów w finale PEMK[edytuj | edytuj kod]

Polskie kluby trzykrotnie występowały w finale rozgrywek nie odnosząc zwycięstwa.

Przypisy

  1. Od sezonu 1956/1957.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]