Liga złamanych serc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Liga złamanych serc
The Broken Hearts Club: A Romantic Comedy
Gatunek komedia romantyczna
Rok produkcji 2000
Data premiery Ziemia 29 stycznia 2000 r.
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 94 minuty
Reżyseria Greg Berlanti
Scenariusz Greg Berlanti
Muzyka Christophe Beck
Zdjęcia Paul Elliott
Scenografia Charles Daboub Jr.,
Mark Macauley
Kostiumy Mas Kondo
Montaż Todd Busch
Produkcja Mickey Liddell,
Joseph Middleton
Wytwórnia Banner Entertainment
Meanwhile Films
Dystrybucja Sony Pictures Classics
Budżet ok. 1 000 000 USD

Liga złamanych serc (tytuł oryg. The Broken Hearts Club: A Romantic Comedy, skr. The Broken Hearts Club) – amerykański film fabularny (komedia romantyczna) w reżyserii Grega Berlantiego z 2000 roku. Fabuła skupia się na perypetiach szóstki kalifornijskich przyjaciół-gejów oraz postaci nimi związanych. Akcja toczy się wokół restauracji należącej do Jacka, starszego kolegi bohaterów, który służy im ojcowskimi poradami; w knajpie spotyka się i dyskutuje grupa. Główne postaci przynależą do tytułowej ligi softballowej. Przyjaciele uzależnieni są od siebie nawzajem, wspierają się w ciężkich sytuacjach, jak utrata bliskiej osoby, poszukiwanie miłości czy wreszcie odkrywanie samego siebie.

Projekt jest debiutem reżyserskim Berlantiego, a scenariusz filmu opiera się na doświadczeniach twórcy związanych z kręgiem jego znajomych. Obraz zebrał pozytywne recenzje krytyków, często będąc chwalonym za zobrazowanie homoseksualnych bohaterów jako zwyczajnych, przeciętnych mężczyzn. Liga złamanych serc skupia się na tematach uniwersalnych − romansach, akceptacji i rodzinnym zjednoczeniu, zastępujących bardziej kontrowersyjne i stereotypowe tematy, często występujące w kinematografii LGBT: przebieg AIDS, coming out oraz przypadkowy bądź mechaniczny seks.[1]

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film opowiada o codziennym życiu grupy homoseksualnych przyjaciół z West Hollywood. Dennis jest głównym bohaterem filmu, dwudziestoośmioletnim fotografem oraz częstym organizatorem imprez z udziałem najbliższych mu przyjaciół. Jako gej zdeklarował się dopiero na trzy lata przed akcją filmu. Podczas jednego z przyjęć organizowanych w jego domu, Dennis poznaje Kevina, młodszego od siebie, lekko zagubionego chłopaka, z którym zaczyna się spotykać; wystawia to przyjaźń całej grupy na próbę. Cole, mało sukcesywny aktor, jest najprzystojniejszy oraz najbardziej charyzmatyczny z grona przyjaciół i wykorzystuje swój urok osobisty w uwodzeniu kolejnych mężczyzn. Zdarza mu się − zupełnie nieświadomie − sypiać z sympatiami kolegów. Najmłodszy z grupy, Benji, zamiłowanie odnajduje w treningach na siłowni oraz flirtowaniu ze świetnie zbudowanymi sportowcami. Jego kłopoty rozpoczynają się, gdy wiąże się z nieodpowiednim mężczyzną, który wprowadza go w świat ciężkich narkotyków. Howie, student psychologii, znany jest z dokładnego analizowania każdej sytuacji oraz porównywania przyjaciół do gwiazd filmowych. Związek Howie'go z jego stałym partnerem, Marshallem, od dawna przechodzi kolejne wzloty i kryzysy. Patrick jest tyleż cyniczny, co niepewny siebie. Siostra-lesbijka bohatera prosi go o pomoc w spłodzeniu dziecka jej i partnerki. Taylor chełpi się statusem mężczyzny zajętego, tkwiącego w długotrwałym związku. Gdy jednak niespodziewanie zostaje porzucony przez ukochanego, zdaje się na łaskę przyjaciół, z których dotąd potrafił pokpiwać.

Wszyscy przynależą do tytułowej ligi softballowej, "Złamanych Serc", którą trenuje Jack, sympatyczny, podstarzały homoseksualista, właściciel lokalnej restauracji. Rola Jacka jest wśród szóstki młodych gejów znacząca; jest on ich przyjacielem oraz mentorem.

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Scenariusz Ligi złamanych serc został napisany przez Grega Berlantiego na podstawie jego autentycznych przeżyć związanych z grupą własnych przyjaciół. Otwarcie homoseksualny reżyser wątek fabularny związku Howie'go i Marshalla oparł na podstawie autobiograficznej relacji.[2] Film nakręcono w przeciągu dwudziestu dni, budżetem bliskim miliona dolarów.[2]

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Autorem muzyki filmowej jest Christophe Beck. W obrazie wykorzystano piosenki zespołu pop-rockowego The Carpenters, a właściwie ich covery w wykonaniu Mary Beth Maziarz, artystki z Los Angeles. Soundtrack z filmu opublikowano dnia 19 września 2000 roku, nakładem wytwórni WILL Records (obecnie Lakeshore Records).

Na ścieżce dźwiękowej znalazły się kolejne utwory:[3]

  1. The Miracles − "Love Machine, Part 1"
  2. Giorgio Moroder vs. Danny Tenaglia − "From Here to Eternity" (Radio Edit)
  3. Shannon − "Let the Music Play" (Junior Vasquez Mix)
  4. Barry Harris − "Beg for It" (Mad Tizzy Mix)
  5. Kim English − "Time for Love"
  6. G.T.S. feat. Loleatta Holloway − "Share My Joy"
  7. Kim English − "Learn2Love"
  8. Kym Mazelle − "Young Hearts Run Free"
  9. Mary Beth Maziarz − "(They Long to Be) Close to You"
  10. Mary Beth Maziarz − "We've Only Just Begun"

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 2001, Casting Society of America, USA:
    • nominacja do nagrody Artios w kategorii najlepszy casting do niezależnego filmu fabularnego
  • 2001, GLAAD Media Awards:
    • nagroda GLAAD Media w kategorii wybitny film − wydanie (DVD − przyp.) limitowane

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy