Ligat ha'Al

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ligat ha'Al
Ligat Toto
Sports current event.svg 2013/2014
Państwo  Izrael
Dyscyplina piłka nożna
Data założenia 1999
Poprzednia nazwa Palestine League (1931–1947)
Israeli League and Liga Alef (1949–1954)
Liga Leumit (1954–1999)
Rozgrywki
Liczba drużyn 14
Niższy poziom ligowy Liga Leumit
Puchary: Puchar Izraela
Toto Cup
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Hapoel Tel Awiw
Obecny zwycięzca Maccabi Tel Awiw
Najwięcej zwycięstw Maccabi Tel Awiw (20)
Oficjalna strona internetowa

Ligat ha'al (hebr. ליגת העל albo zwana Izraelską Ekstraklasą lub Ligat Toto) – najwyższa ligowa klasa rozgrywkowa klubów piłki nożnej w Izraelu.

Ligat ha'al (Izraelska Ekstraklasa) składa się z 12 drużyn pochodzących z Izraela. Obecna liga została utworzona w 1999 roku, kiedy to Izraelska Federacja Piłkarska zdecydowała się na reorganizację rozgrywek w celu podniesienia poziomu rywalizacji. W pierwszym sezonie rozgrywki rozpoczęło 14 drużyn. Do tej czternastki wybrano 13 najlepszych drużyn sezonu 1998/1999 oraz mistrza Liga Artzit, czyli ówczesnego odpowiednika drugiej ligi. Wtedy to z ligi spadały 3 ostatnie zespoły, a najlepsza drużyna z Liga Leumit (nowy odpowiednik drugiej ligi) awansował do Ekstraklasy. Przez lata zmieniały się nazwy ligi ze względu na pozyskiwanie nowych sponsorów.

Rozgrywki[edytuj | edytuj kod]

Obecnie Ekstraklasa składa się z 14 zespołów. Przez pierwszą część sezonu wszystkie zespoły grają ze sobą po dwa mecze. Po zakończeniu tej fazy zasadniczej tabelę się dzieli. 6 czołowych drużyn gra ponownie systemem każdy z każdym mecz i rewanż o mistrzostwo kraju. Analogicznie, 8 słabszych klubów po fazie zasadniczej gra także systemem każdy z każdym, mecz i rewanż, o uniknięcie degradacji. Dwie najsłabsze drużyny z tej grupy spadają do Liga Leumit.

Najlepsza drużyna ligi awansuje do pierwszej rundy kwalifikacyjnej do Ligi Mistrzów, co oznacza, że aby awansować do fazy grupowej Ligi Mistrzów, musi rozegrać dwa dwumecze. Druga i trzecia drużyna (a także zdobywca Pucharu Izraela) grają w rundach kwalifikacyjnych w Pucharze UEFA. Jeśli zdobywca Pucharu Izraela zajmie miejsce w najlepszej trójce ligi, wówczas do Pucharu UEFA kwalifikuje się drużyna z czwartego miejsca w lidze.

Sponsoring[edytuj | edytuj kod]

Od kilku ostatnich lat, Ligat ha'al jest sponsorowana. Sponsor zobowiązany jest także do dodania członu swojej nazwy w nazwie ligi. Sponsorzy ligi:

  • 2002-2004: Pelephone (Ligat Pelephone ליגת פלאפון)
  • od 2005: Toto Organization (Ligat Toto ליגת טוטו)

Historia[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Izraela w piłce nożnej istnieją od 1932 roku i aż do dziś przybierały one różne nazwy. Przed 1948 rokiem były zwane Liga A.

Nazwy[edytuj | edytuj kod]

  • 1931–1947: Palestin Liga (hebr. פלסטין ליגה, liga palestyńska)
  • 1949/1950: Liga Yisra’elit (hebr. ליגה ישראלית, liga izraelska)
  • 1951–1954: Liga Alef (hebr. ליגה א', liga A)
  • 1954–1999: Liga Leumit (hebr. ליגה לאומית, liga narodowa)
  • od 1999: Ligat ha'Al (hebr. ליגת העל, super liga)

Skład ligi w sezonie 2014/15[edytuj | edytuj kod]

Ligat ha'Al 2014/15
Klub Miasto
Beitar Jerozolima Jerozolima
Bnei Sachnin Sakhnin
FC Aszdod Aszdod
Hapoel Akka Akka
Hapoel Beer Szewa Beer Szewa
Hapoel Hajfa Hajfa
Hapoel Ra'anana Ra'anana
Hapoel Ironi Kirjat Szemona Kirjat Szemona
Hapoel Petach Tikwa Petach Tikwa
Hapoel Tel Awiw Tel Awiw
Maccabi Hajfa Hajfa
Maccabi Netanja Netanja
Maccabi Petach Tikwa Petach Tikwa
Maccabi Tel Awiw Tel Awiw

Mistrzowie[edytuj | edytuj kod]

Przed niepodległością Izraela[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwo Izraela[edytuj | edytuj kod]

     

Zwycięzcy według klubów[edytuj | edytuj kod]

Klub
Liczba zwycięstw
Maccabi Tel Awiw 20
Hapoel Tel Awiw 12
Maccabi Hajfa 12
Hapoel Petach Tikwa 6
Maccabi Netanja 5
Beitar Jerozolima 5
Hapoel Beer Szewa 2
Hakoah Amidar Ramat Gan 2
Hapoel Ironi Kirjat Szemona 1
Hapoel Hajfa 1
Bnei Yehuda Tel Awiw 1
Hapoel Kfar Saba 1
Hapoel Ramat Gan 1
Brytyjska Policja 1

Przypisy

  1. Andrzej Kosowski: Nowy mistrz Izraela. W: 2012-04-03 [on-line]. Eurofutbol.pl. [dostęp 2012-04-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]