Ligustr pospolity
| Ligustr pospolity | |
|---|---|
 Ligustr pospolity
|
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | jasnotowce |
| Rodzina | oliwkowate |
| Rodzaj | ligustr |
| Gatunek | ligustr pospolity |
| Nazwa systematyczna | |
| Ligustrum vulgare L. Sp. pl. 1:7. 1753 |
|
| Synonimy | |
|
Ligustrum insulare Decne, |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Ligustr pospolity (Ligustrum vulgare L.) – gatunek rośliny z rodziny oliwkowatych.
Spis treści |
Zasięg występowania [edytuj]
Rodzime obszary występowania to: Maroko, zachodnia, środkowa i południowa Europa, zachodnia Azja (Iran, Turcja) i Kaukaz. Rozprzestrzenił się jako gatunek zawleczony lub uciekinier z upraw na Azorach, w Australii i Nowej Zelandii, w USA i w Afryce[2].
W Polsce jest pospolicie uprawiany. Miejscowo w okolicach Gdyni i na południu występują rozwijające się na naturalnych stanowiskach populacje poza uprawą. Status gatunku we florze Polski nie jest jasny, prawdopodobnie jest on rośliną zdziczałą i zadomowioną (kenofit), możliwe jednak że przynajmniej część populacji ma charakter naturalny. W takiej sytuacji ligustr pospolity mógłby być traktowany jako rodzimy składnik flory[3][4].
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Krzew dorastający do 2–3 m wysokości, w optymalnych warunkach do 5 m.
- Liście
- Ciemnozielone, eliptyczne, krótkoogonkowe. Całobrzegie, nagie, długości do 6 cm. Opadają na zimę, czasem szczytowe zimozielone.
.jpg)
- Kwiaty
- Białe, małe, średnicy około 5 mm, o charakterystycznym zapachu, zebrane w gęste szczytowe wiechy. Korona zrosłopłatkowa, o rurce dwukrotnie dłuższej od kielicha.
- Owoc
- Czarny, błyszczący jagodopodobny pestkowiec, 1–2-nasienny. Długo utrzymuje się na krzewie.
Biologia i ekologia [edytuj]
Nanofanerofit. Kwitnie w końcu czerwca i w lipcu. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla All. Berberidion i zespołu roślinności Pruno-Ligustretum[5]. Wszystkie części rośliny są trujące[6].
Zastosowanie [edytuj]
- Roślina ozdobna. Sadzony jest jako krzew ozdobny, głównie na żywopłoty. Jest najbardziej popularnym krzewem żywopłotowym. Doskonale znosi cięcie, po cięciu ulega zagęszczeniu. Ma bardzo małe wymagania glebowe, jest odporny na zanieczyszczenia powietrza. Niektóre odmiany, szczególnie te o ozdobnych liściach łatwo przemarzają.
- Podczas kwitnienia dostarcza pszczołom pyłku i nektaru, jednak uzyskany z niego miód ma smak gorzkawy. Stanowi to jednak problem tylko na obszarach, gdzie ligustry występują masowo (np. w Anglii, gdzie jest często stosowany na żywopłoty)[7].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-24].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-01-17].
- ↑ Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ B. Tokarska-Guzik, Z. Dajdok, M. Zając, A. Zając, A. Urbisz, W. Danielewicz: Rośliny obcego pochodzenia w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem gatunków inwazyjnych. Warszawa: Generalna Dyrekcja Ochrony Srodowiska, 2012. ISBN 978-83-62940-34-9.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
- ↑ Ligustr pospolity
- ↑ Mieczysław Lipiński: Pożytki pszczele. Warszawa: PWRiL, 2010, s. 254. ISBN 8309990246.
Bibliografia [edytuj]
- Alicja Szweykowska, Jerzy (red.) Szweykowski: Słownik botaniczny. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003. ISBN 83-214-1305-6.
