Ligustr pospolity

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ligustr pospolity
Ligustr pospolity
Ligustr pospolity
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina oliwkowate
Rodzaj ligustr
Gatunek ligustr pospolity
Nazwa systematyczna
Ligustrum vulgare L.
Sp. pl. 1:7. 1753
Synonimy

Ligustrum insulare Decne,
Ligustrum insulense Decne.

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Ligustr pospolity (Ligustrum vulgare L.) – gatunek rośliny z rodziny oliwkowatych.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzime obszary występowania to: Maroko, zachodnia, środkowa i południowa Europa, zachodnia Azja (Iran, Turcja) i Kaukaz. Rozprzestrzenił się jako gatunek zawleczony lub uciekinier z upraw na Azorach, w Australii i Nowej Zelandii, w USA i w Afryce[2].

W Polsce jest pospolicie uprawiany. Miejscowo w okolicach Gdyni i na południu występują rozwijające się na naturalnych stanowiskach populacje poza uprawą. Status gatunku we florze Polski nie jest jasny, prawdopodobnie jest on rośliną zdziczałą i zadomowioną (kenofit), możliwe jednak że przynajmniej część populacji ma charakter naturalny. W takiej sytuacji ligustr pospolity mógłby być traktowany jako rodzimy składnik flory[3][4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Krzew dorastający do 2–3 m wysokości, w optymalnych warunkach do 5 m.
Liście
Ciemnozielone, eliptyczne, krótkoogonkowe. Całobrzegie, nagie, długości do 6 cm. Opadają na zimę, czasem szczytowe zimozielone.
Kwiaty
Kwiaty
Białe, małe, średnicy około 5 mm, o charakterystycznym zapachu, zebrane w gęste szczytowe wiechy. Korona zrosłopłatkowa, o rurce dwukrotnie dłuższej od kielicha.
Owoc
Czarny, błyszczący jagodopodobny pestkowiec, 1–2-nasienny. Długo utrzymuje się na krzewie.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Nanofanerofit. Kwitnie w końcu czerwca i w lipcu. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla All. Berberidion i zespołu roślinności Pruno-Ligustretum[5]. Wszystkie części rośliny są trujące[6].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina ozdobna. Sadzony jest jako krzew ozdobny, głównie na żywopłoty. Jest najbardziej popularnym krzewem żywopłotowym. Doskonale znosi cięcie, po cięciu ulega zagęszczeniu. Ma bardzo małe wymagania glebowe, jest odporny na zanieczyszczenia powietrza. Niektóre odmiany, szczególnie te o ozdobnych liściach łatwo przemarzają.
  • Podczas kwitnienia dostarcza pszczołom pyłku i nektaru, jednak uzyskany z niego miód ma smak gorzkawy. Stanowi to jednak problem tylko na obszarach, gdzie ligustry występują masowo (np. w Anglii, gdzie jest często stosowany na żywopłoty)[7].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-24].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-01-17].
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. B. Tokarska-Guzik, Z. Dajdok, M. Zając, A. Zając, A. Urbisz, W. Danielewicz: Rośliny obcego pochodzenia w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem gatunków inwazyjnych. Warszawa: Generalna Dyrekcja Ochrony Srodowiska, 2012. ISBN 978-83-62940-34-9.
  5. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  6. Ligustr pospolity
  7. Mieczysław Lipiński: Pożytki pszczele. Warszawa: PWRiL, 2010, s. 254. ISBN 8309990246.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Alicja Szweykowska, Jerzy (red.) Szweykowski: Słownik botaniczny. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003. ISBN 83-214-1305-6.