Eazy-E

Eazy-E
Eazy-E w 1992
Imię i nazwisko	Eric Lynn Wright
Pseudonim	Eazy-E, Eazy Muthaphukkin E, Mr. Roach Clip, Casual
Data i miejsce urodzenia	7 września 1963 Los Angeles Kalifornia
Data i miejsce śmierci	26 marca 1995 Los Angeles Kalifornia
Gatunek	Gangsta rap, G-Funk
Zawód	raper
Aktywność	1986–1995
Wytwórnia płytowa	Ruthless Priority
Powiązania	N.W.A. Dr. Dre Ice Cube MC Ren The D.O.C. DJ Yella BG Knocc Out Gangsta Dresta Arabian Prince

Eric Lynn Wright, bardziej znany jako Eazy-E (ur. 7 września 1963 w Compton, Los Angeles w Kalifornii, USA; zm. 26 marca 1995 tamże) – amerykański raper, producent muzyczny oraz właściciel wytwórni Ruthless Records. Był członkiem gangu Crips. Najstarszy syn Eazy'ego to raper o pseudonimie Lil Eazy-E. Eazy uważany jest za ojca chrzestnego gangsta rapu (za ojca uważa się Ice T). Był bardzo rozpoznawalny ze względu na swój charakterystyczny wysoki głos oraz niski wzrost. Na jego płytach głównym tematem była zawsze przemoc, nienawiść do policji, narkotyki i seks. Był i jest inspiracją dla wielu raperów, jak np. The Game czy Young Life.

Kariera

Uczęszczał do Taft High School w Woodland Hills. W tym czasie handlował narkotykami, a zyski przeznaczył na stworzenie wytwórni Ruthless Records ze swoim wspólnikiem Jerrym Hellerem. Wkrótce przyłączyli się do nich Dr. Dre, MC Ren, Ice Cube, DJ Yella i Arabian Prince. Swoją pierwszą płytę wydali jako N.W.A. (Niggaz With Attitude) w 1986, N.W.A. and the Posse. Ich kolejne płyty w 1988 i 1989 są teraz nazywane hiphopowymi arcydziełami. Album z 1988 Straight Outta Compton osiągnął status platynowej płyty i sprzedał się w nakładzie 2 milionów kopii.

Eazy-E szybko wydał swój solowy album Eazy-Duz-It, który dwa razy został platynową płytą i sprzedał się w nakładzie 2,7 miliona egzemplarzy. Ice Cube opuścił N.W.A. w 1989, twierdząc że Eazy-E i Heller nieuczciwie dzielą zarobione przez grupę pieniądze.

W 1991 N.W.A. wydali ostatnią płytę pt. Efil4zaggin (Niggaz 4 Life). Krótko po premierze tego albumu z zespołu odszedł Dr. Dre i MC Ren. Powodem były pieniądze, Dr. Dre został namówiony przez The D.O.C. do opuszczenia zespołu i założenia nowej wytwórni.

Na swoim pierwszym solowym albumie Dr. Dre zdissował Eazy-E w kawałku Fuck Wit Dre Day. W odpowiedzi Eazy wydał płytę It's On (Dr. Dre) 187um Killa, która dwa razy została platynową płytą. W teledysku Real Compton City G'z Eazy pokazał zdjęcie Dr. Dre przebranego za kobietę jeszcze w czasach gdy był członkiem World Class Wreckin' Cru. W grudniu 1994 roku Eazy-E nagrał swoją ostatnią piosenkę, był to utwór zatytułowany "Tha Muthaphukkin' Real" wykonywany z MC Ren'em, początkowo miał on się znaleźć na albumie "The Villain In Black".

W marcu 1995 roku Eric Wright trafił do szpitala z podejrzeniem astmy, niestety w trakcie pobytu w szpitalu wykryto u niego AIDS. Zmarł 26 marca 1995. Przed śmiercią pogodził się z Ice Cube'em i Dre. Kiedy był w szpitalu, ożenił się z Tomiką Woods, która stała się po jego śmierci właścicielką Ruthless Records.

W roku 1996 DJ Yella zebrał część kawałków, które miały znaleźć się na niewydanym dwupłytowym albumie i wydał Str8 off tha Streetz of Muthaphukkin Compton.

Eazy E odpowiedzialny był za sukces wielu grup i raperów między innymi Bone Thugs-n-Harmony czy Above the Law.

Dyskografia

• Eazy-Duz-It (1988)
• 5150: Home 4 tha Sick (1992)
• It's On (Dr. Dre) 187^um Killa (1993)
• Str8 Off tha Streetz of Muthaphukkin Compton (1995)
• Impact of a Legend (2002)

Linki zewnętrzne

• Biografia Eazy'ego-E