Lillian Hellman
Lillian Florence Hellman (ur. 20 czerwca 1905 w Nowym Orleanie, zm. 30 czerwca 1984 w Tisbury na wyspie Martha's Vineyard w stanie Massachusetts) - amerykańska dramatopisarka i scenarzystka, łączona przez całe życie z lewicą.
Urodziła się w Nowym Orleanie w rodzinie żydowskiej. Największe sukcesy literackie odnosiła w latach 30. i 40. XX w., kiedy to ukazały się sztuki The Children's Hour (1934) czy The Little Foxes (1939). Obydwie doczekały się później adaptacji filmowych, do których Hellman pisała także scenariusze. Była pierwszą kobietą, która zdobyła nominację do Oscara za najlepszy scenariusz.
W 1950 Hellman stanęła przed Komisją ds. Badania Działalności Antyamerykańskiej i odmówiła składania przed nią zeznań obciążających jej dawnych znajomych i przyjaciół, sympatyzujących z komunistami. Odmowę tą przypłaciła bojkotem ze strony Hollywood, gdyż znalazła się na czarnej liście.
Przez trzydzieści lat była związana uczuciowo z autorem kryminałów Dashiellem Hammettem (stanowiła inspirację dla stworzonej przez niego postaci Nory Charles). Była także wieloletnią przyjaciółką i wydawcą Dorothy Parker.
Na podstawie wspomnień pisarki pt. Pentimento (1973) reżyser Fred Zinnemann nakręcił w 1977 film biograficzny o życiu Lillian Hellman Julia. Film zdobył 3 Oscary, a w postać pisarki wcieliła się Jane Fonda.
