Limfocyt Tγδ

Limfocyt Tγδ (gamma delta), limfocyt T z receptorem γδ - subpopulacja limfocytów T o charakterystycznej budowie receptora TCR w skład którego wchodzą łańcuchy γ oraz δ. Uczestniczy w odpowiedzi przeciwzakaźnej oraz przeciwnowotworowej oraz w regulacji odpowiedzi immunologicznej wydzielając min. INF-γ. Ponadto rozpoznaje białka szoku cieplnego, fosfoantygeny, alkilaminy wytwarzane przez wiele bakterii oraz cząsteczki MICA i MICB wytwarzane przez komórki zakażone wirusami. Większość tych komórek posiada na swojej powierzchni cząsteczki CD8, a tylko nieliczne CD4.

Limfocyty Tγδ powstają w grasicy jako pierwsze limfocyty T, a następnie zasiedlają tkanki obwodowe głównie skóry, języka oraz błony śluzowe macicy i pochwy. Większość z tych limfocytów rozpoznaje antygeny bez udziału komórek prezentujących antygen oraz antygeny nie połączone z MHC. Znaczna część komórek przejawia zdolność zarówno do spontanicznej, nie podlegającej restrykcji MHC, cytotoksyczności wobec komórek nowotworowych, a także do cytotoksyczności zależnej od przeciwciał. Wydaje się, że są one populacją o cechach pośrednich miedzy limfocytami T a komórkami NK. Uważa się, iż limfocyty Tγδ to najwcześniej powstałe w filogenezie limfocyty T.

Bibliografia

• Jakub Gołąb, Marek Jakóbisiak, Witold Lasek, Tomasz Stokłosa: Immunologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 162-179. ISBN 978-83-01-15154-6.