Limity dyskowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Limity dyskowe (ang. disk quotas) to mechanizmy obecne w nowoczesnych systemach operacyjnych, pozwalając zarządzać wykorzystaniem przez użytkowników zasobów dyskowych.

Systemy operacyjne Linux udostępniają tę funkcję od wersji jądra 2.2. Limity są funkcją jądra systemu Linux, więc koniecznym jest do korzystania z kwot posiadanie wkompilowanej w jądro ich obsługi oraz korzystanie ze współczesnych systemów plików. Dodatkowo niezbędnym jest odpowiednie oprogramowanie. Funkcja ta pozwala na przydzielanie użytkownikom jak i grupom pewnych ilości jednostek alokacji i i-węzłów, z których mogą korzystać. Funkcja limitu wraz z innymi funkcjami systemu pozwala automatycznie reagować na możliwość przekroczenia przydzielonych limitów przez użytkowników lub grupy.

Systemy operacyjne Microsoft Windows udostępniają tę funkcję od wersji systemu plików NTFS v.3.0 (zwanego również wersją 5), którego obsługa pojawiła się po raz pierwszy w Windows 2000.

Systemy operacyjne Novell Netware dysponowały limitami per user, i per katalog w systemie Netware 3 (1990r.), limity były dostępne również we wcześniejszych wersjach tego systemu.

W systemach z rodziny z/OS (OS390, MVS) limity są pośrednio dostępne dzięki mechanizmom DFSMS.