Limonit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Limonit
LimoniteUSGOV.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy żelaziak brunatny
Skład chemiczny 2Fe2O3 • nH2O[potrzebne źródło]
Twardość w skali Mohsa 5 do 5,5
Przełam muszlowy, ziemisty
Łupliwość niemożliwa do określenia
Układ krystalograficzny zmienny
Gęstość minerału 2,7- 4,3 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa żółtobrązowa, czarna
Rysa żółtobrązowa
Połysk ziemisty, półmetaliczny
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Limonit - ruda darniowa

Limonit (żelaziak brunatny) - bardzo drobnoziarnista lub skrytokrystaliczna mieszanina minerałów (tlenków i wodorotlenków żelaza), kiedyś uważana za odrębny minerał. Według dzisiejszych podziałów jest to rodzaj skały. Substancja bardzo pospolita, rozpowszechniona i spotykana w miejscach występowania goethytu.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Podstawowym składnikiem jest goethyt i lepidokrokit. Oprócz tego limonit zawiera też domieszki minerałów ilastych. W przypadku występowania w limonicie większej ilości materiałów ilastych mówimy o nim:

  • ochra – jeśli ma dużo hematytu to „ochra czerwona”;
  • umbra - jeśli zawiera tlenki i wodorotlenki manganu
  • bądź antymon – „ochra antymonowa”.
  • ugier

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych, także w sedymentacyjnych – zachodzących w bagnach; w jeziorach; w wodach morskich. Tworzy się też na podmokłych, wilgotnych łąkach pod darnią. Występuje w strefie utleniania złóż kruszców żelaza, jako spoiwo. Występuje w: luźnych, ziemistych masach (ruda darniowa, ruda kuchowa, piasek żelazisty), zbitych, porowatych agregatach (ruda skalista, mydlak), skupieniach skorupowych, naciekowych, konkrecjach.

Miejsca występowania:

  • W Polsce: występuje m.in. w rejonie śląsko-krakowskim, w Górach Świętokrzyskich, na Dolnym Śląsku, ziemi lubuskiej.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

goethyt, limonit włóknisty, ochra żelazista, ruda bagienna, ruda darniowa, ruda jeziorna, żelaziak brunatny, żelaziak oolitowy

Przypisy

  1. Ryszard Szepke: 1000 słów o atomie i technice jądrowej. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982. ISBN 8311067236. (pol.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]