Linda Clifford

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Linda Clifford
Linda Clifford.jpg
Imię i nazwisko Linda Clifford
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1948
Nowy Jork, Stany Zjednoczone
Pochodzenie  Stany Zjednoczone
Gatunek disco, rhythm and blues, soul[1]
Zawód piosenkarka, aktorka
Aktywność od 1973
Wytwórnia płytowa Paramount Records, Curtom Records
Współpracownicy
Curtis Mayfield
Strona internetowa

Linda Clifford (ur. 14 czerwca 1948 w Nowym Jorku[2]) – amerykańska piosenkarka disco, R&B i soul oraz aktorka.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się na nowojorskim Brooklynie. W 1966 roku zdobyła tytuł Miss Stanu Nowy Jork i występowała w zespole jazzowym. Pracowała jako aktorka i zagrała małe role w takich filmach jak Dusiciel z Bostonu, Blef Coogana i Słodka Charity. Na przełomie lat 60. i 70. zaczęła ponownie śpiewać i założyła własną grupę. W 1973 roku podpisała kontrakt z Paramount Records i wydała pierwszy singel "(It's Gonna Be) A Long Long Winter", który okazał się średnim sukcesem. W połowie lat 70. włączyła się do wytwórni Curtom Records Curtisa Mayfielda. W 1977 roku zadebiutowała albumem Linda, jednak to jej druga płyta, zatytułowana If My Friends Could See Me Now, przyniosła jej rozgłos. Tytułowa piosenka, będąca dyskotekową adaptacją utworu z broadwayowskiej sztuki Sweet Charity, stała się hitem na amerykańskich listach przebojów. Dotarła m.in. do 1. miejsca na liście tanecznej Billboardu.[3] Popularnością cieszyło się także nagranie "Runaway Love".

W 1979 roku ukazały się dwie płyty Clifford: Let Me Be Your Woman (z coverem "Bridge over Troubled Water" Simon & Garfunkel w wersji disco) i Here's My Love. Jej przebój "Red Light" pojawił się na ścieżce dźwiękowej w 1980 roku. W 1980 roku wydała dwa ostatnie albumy dla Curtom Records: The Right Combination, nagrany wspólnie z Curtisem Mayfieldem, oraz I'm Yours, zawierający przebój "Red Light" z filmu Sława. Jej ostatnim albumem studyjnym pozostaje My Heart's on Fire z roku 1985.

Linda Clifford jest czynną działaczką ruchu na rzecz osób LGBT.[4] Jest uznawana za królową gejowskiego disco razem z takimi gwiazdami jak Donna Summer, Grace Jones czy Amanda Lear.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1977: Linda
  • 1978: If My Friends Could See Me Now
  • 1979: Let Me Be Your Woman
  • 1979: Here's My Love
  • 1980: The Right Combination (z Curtisem Mayfieldem)
  • 1980: I'm Yours
  • 1982: I'll Keep on Loving You
  • 1984: Sneakin' Out
  • 1985: My Heart's on Fire

Przypisy

  1. Linda Clifford (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2011-01-15].
  2. Linda Clifford @ Disco-Disco.com ! (ang.). www.disco-disco.com. [dostęp 2011-11-13].
  3. Linda Clifford (Billboard Singles) (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2011-11-13].
  4. Gay Lobby Favors Linda Clifford for State Supreme Court (ang.). mu-warrior.blogspot.com. [dostęp 2011-11-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]