Linda Evangelista

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Linda Evangelista
LindaEvangelista.jpg
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1965
St. Catharines (Ontario)
Narodowość kanadyjska
Agencja Elite Premier, Models 1: Londyn

DNA Models: Nowy Jork

Elite: Nowy Jork, Paryż

Priscillas Model Management: Sydney[1]

Wymiary (cm) 87-61-89[2]
Wzrost (cm) 176[2]
Masa ciała (kg) 55[3]
Rozmiar ubrania 36
Rozmiar stopy 41
Kolor włosów blond
Kolor oczu niebieskie
Kolor skóry biała
Strona oficjalna
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Linda Evangelista (ur. 10 maja 1965 w St. Catharines w prowincji Ontario[4]) – kanadyjska modelka.

Kiedy miała 12 lat wygrała konkurs Miss Teen Niagara w 1977 roku, lecz prawdziwa międzynarodowa kariera przyszła z początkiem lat 80. Była twarzą takich projektantów jak: Alberta Ferretti, American Express, Anne Klein, Calvin Klein, Chanel, Chloé, Dolce & Gabbana, Donna Karan, Gianni Versace, Hermès, Valentino, Christian Dior, John Galliano, Jean-Paul Gaultier, Hermès, Ralph Lauren, Todd Oldham, Anna Sui . Reklamowała perfumy Opium YSL. Brała udział również w kampaniach reklamowych takich marek jak: Kenzo, Christian Dior, Chanel, Alberta Ferretti, Alma , American Express, Revlon i Prada. W 1990 roku została uznana przez magazyn People za jedną z 50 najpiękniejszych ludzi na świecie. Wraz z innymi modelkami wystąpiła w teledysku George'a Michaela Freedom. Wystąpiła w 1994 roku w filmie Prêt-à-Porter u boku innych supermodelek (Adriana Sklenaříková, Tatjana Patitz, Helena Christensen, Naomi Campbell, Carla Bruni, Christy Turlington, Eve Salvail). W 2003 roku otrzymała gwiazdę na Walk of Fame w Toronto w Kanadzie. Była zaręczona z francuskim piłkarzem, Fabienem Barthezem.

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Lindy Evangelisty

Jej twarz wielokrotnie zdobiła okładki najbardziej prestiżowych magazynów mody na świcie: Vogue, Marie Claire, Harper's Bazaar, Glamour, Elle, Numéro, Allure[5].

W 2007 roku wycofała się z modelingu, jednak w 2013 roku powróciła do branży co zaowocowało podpisaniem nowych kontraktów z agencjami w: Sydney, Nowym Jorku i Londynie, okładkami i sesjami zdjęciowymi do m.in. niemieckiego, hiszpańskiego i włoskiego wydania Vogue'a oraz hiszpańskiej edycji Harper's Bazaar, oraz pokazem mody dla włoskiego domu mody Moschino.[6]

Przypisy

  1. [1] Profil modelki w FMD
  2. 2,0 2,1 Linda Evangelista stats (ang.). www.jurgita.com. [dostęp 2009-09-20].
  3. Linda Evangelista (ang.). www.photos.nos.cc. [dostęp 2009-09-20].
  4. David Mansour: From Abba to Zoom: A Pop Culture Encyclopedia of the Late 20th Century. Andrews McMeel Publishing, s. 146. ISBN 978-0740751189.
  5. [2] Profil modelki w FMD
  6. [3] Profil modelki w FMD

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]