Lindisfarne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lindisfarne
Zamek na wyspie
Zamek na wyspie
Kontynent Europa
Państwo  Wielka Brytania
Akwen Morze Północne
Populacja (2001)
 • liczba ludności

162
Położenie na mapie Northumberland
Mapa lokalizacyjna Northumberland
Lindisfarne
Lindisfarne
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Lindisfarne
Lindisfarne
Ziemia 55°41′00″N 1°48′00″W/55,683333 -1,800000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lindisfarnewyspa pływowa u północno-wschodnich wybrzeży Anglii, w hrabstwie Northumberland. Ze stałym lądem połączona jest groblą komunikacyjną. W 2001 roku Lindisfarne zamieszkiwały 162 osoby.

W 635 roku na Lindisfarne został założony klasztor[1] ufundowany przez Aidana[2], mnich z klasztoru na Ionie. W roku 793 klasztor został spalony i splądrowany przez wikingów, a najazd opisany został w Kronice anglosaskiej. Uznany został za pierwszy najazd wojowników ze Skandynawii w historii, otwierający tzw. epokę wikingów.[3] Na miejscu tragedii postawiony został w IX wieku rzeźbiony kamień. Na wyspie znajdują się dwie niewielkie automatyczne latarnie morskie należące do Trinity House: latarnia morska Heugh Hill oraz latarnia morska Guile Point East.

Na Lindisfarne nakręcono film Matnia w reżyserii Romana Polańskiego.

Przypisy

  1. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona, 2005, Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ss. 150, ISBN 83-85719-85-7.
  2. Sarah Foot. Out&About History Explorer: The rise of English Christianity. „BBC History Magazine”. 8, sierpień 2013. Londyn: Bristol Magazines Ltd.. ISSN 1469-8552. 
  3. Aron J. Guriewicz: Wyprawy wikingów. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1969, s. 6.