Lindsay Anderson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lindsay Anderson (ur. 17 kwietnia 1923, zm. 30 sierpnia 1994) – brytyjski reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta i producent.

Wobec początkowych niepowodzeń związanych z próbami wprowadzenia w życie nowego modelu kina – Free Cinema (wraz z Karelem Reiszem i Tonym Richardsonem), Anderson zbliżył się do teatru w 1956 roku, i pracował w londyńskim Royal Court Theater[1]. Od pierwszego filmu, stał się jedną z głównych postaci brytyjskiego kina zaangażowanego lat 60. (tzw. młodzi gniewni). Sportowe życie było filmem przełomowym dla brytyjskiej kinematografii, zaś film Jeżeli... zdobył Złotą Palmę w Cannes w 1969 i utorował drogę do sławy odtwórcy głównej roli Malcolmowi McDowellowi oraz - ściągniętemu przez reżysera z Czechosłowacji specjalnie do tego filmu - operatorowi Miroslavovi Ondříčkowi. Jest do dziś filmem kultowym, a był filmem skandalicznym[2].

W Polsce Anderson wyreżyserował sztukę Johna Osborne'a "Nie do obrony" (1966) w Teatrze Współczesnym w Warszawie[3] i dla WFD 20-minutowy film "Raz, dwa, trzy" (1967) – o zajęciach prof. Ludwika Sempolińskiego ze studentami warszawskiej PWST[4].

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Geoff Mayer, Guide to British Cinema, Greenwood Publishing Group, 2003, s. 8.
  2. universalis.fr
  3. www.wspolczesny.pl
  4. www.iluzjon.fn.org.pl